LX11 VERSLAG. 
gelegd. Reeds het wijfje, parthenogenetisch in derde gene- 
ratie, had weinig gelegd (T. v. E. Deel 48. p. LIX). 
De mannetjes waren normaal; vooral het laatstverschenen 
exemplaar bleek krachtig te zijn en beet tot tweemaal toe 
gaten in het gaas van het glas, waarin het zich bevond; de 
mannetjes leefden ruim drie weken. 
Nu het wijfje niet gelegd heeft, en de nog overige cocons 
van dezen kweek doode larven bevatten, is dit parthenogene- 
tisch onderzoek, dat acht jaren geduurd heeft, ten einde 
gebracht. Het geheele verloop hiervan zal in een opstel in 
het Tijdschrift beschreven worden. 
2. Trichiosoma tibialis Steph. 
Den 7 April verscheen eene vrouwelijke wesp uit een cocon 
in het voorjaar door den heer Bierman bij Arnhem gevonden. 
Het was geen groot, maar een zeer wierig exemplaar, dat 8 
April een zevental niervormige groenige eitjes legde in Mei- 
doorn-blad aan takjes, welke in water geplaatst waren. Op 
een na waren zij alle aan den bovenkant van het blad gelegd, 
hoogstens twee by elkaar. Zij werd daarop denzelfden dag 
ingebonden op een tak van een in pot gekweekten en ver- 
vroegden Meidoorn, leefde tot 16 April en heeft ongeveer 30 
eitjes gelegd. Den 20% April, dus na 11 à 12 dagen, begonnen 
de parthenogenetische larfjes te verschijnen, grijzige diertjes 
met donkerder koppen, die aan den rand van het blad vreten, 
en als zij rusten ineengerold tegen den achterkant der blade- 
ren zitten. Den 27% April waren verscheidene afgestroopte 
huidjes onder in het gaas waar te nemen; de nu vervelde 
larfjes zijn groenig-grijs, wit bepoederd, de kop, ook gedeel- 
telijk met poeder bedekt, is aan schedel en achterhoofd zwart, 
daaronder grijswit, mond bruinachtig; de oogen staan in 
zwarte vlekjes, pooten wit. Enkele larfjes bezweken ; 10 Mei, 
toen de tak bijna kaal gevreten was, werden er 24 overgebracht 
naar een ruim kweekglas. 
Omstreeks 13 Mei begonnen zij weer te vervellen; zij bezit- 
