P. C. T. SNELLEN, BOEKAANKONDIGING. 9 
voor mij en wil ik den auteur daarmede gelukwenschen, hopende 
dat het hem moge gegeven zijn, ten minste een paar deelen 
uittegeven. 
In die eerste twee afleveringen is de geheele ontwikkelings- 
geschiedenis van den typischen vorm van Satyrus Statilinus 
Hfn.: beschreven en afgebeeld. Men maakt kennis met het ei, 
de rups op verschillenden leeftijd, de pop en den vlinder zoo- 
als die in Nederland voorkomt, alles op voortreffelijke wijze 
voorgesteld zonder dat ik er eenige aanmerking op heb te 
maken. 
De heer Brants heeft met deze soort een eigenaardig geluk 
gehad. Had Mr. H. W. de Graaf het eerst het ei mogen waar- 
nemen en daarvan eene korte beschrijving gepubliceerd (zie 
zijne breedere aanteekening over Sat. Statilinus, Bouwstoffen 
II p. 71), zoo is Mr. Brants de eerste geweest die de rups 
en hare leefwijze waarnam en beschreef (Tijds. v. Entom. 22 
(niet 23) p. 200— 205). Ook zijne tegenwoordige afbeelding is 
de eerste die bekend gemaakt wordt en deze bijdrage dus voor 
alle Lepidopterologen van belang. Ik zal hier geen uittreksel 
der beschrijving of meer dan eene korte toelichting der af beel- 
dingen geven, dit is geheel onnoodig, ik kan niet beter doen 
dan naar beide te verwijzen. Alleen wil ik opmerken dat de 
rups veel overeenkomst heeft met die van Satyrus Semele 
waarop men bij het zoeken naar haar wel mag letten. 
De afgebeelde vlinders stellen inlandsche voorwerpen voor 
die wel allen tot den typischen vorm behooren, doch gaan de 
wijfjes fig. 19 en 21 over op de zuideuropesche variëteit 
Allionia Cyrilli, Esper, die zich onderscheidt door iets meer- 
dere grootte dan de door Mr. Brants voorgestelde exemplaren. 
Ook is deze variëteit Allionia lichter gekleurd en hebben de 
voorwerpen op de onderzijde der achtervleugels t wee geslin- 
gerde donkere dwarslijnen met sterke witte bestuiving aan de 
buitenzijde der tweede. 
Uitvoering der platen, druk en papier laten mede niets te 
