H. M. QUANJER, PLUTELLA CRUCIFERARUM Z. 13 
den »non-entomological student of insect scourges and pests« 
een pak van ’t hart, en ik ben bly my te kunnen blijven 
beroepen op Snellen. Ook Stainton, Heinemann en Frey geven 
de voorkeur aan den naam P. cruciferarum, ofschoon de laatste 
vermeldt, dat de rups op kamperfoelie voorkomt, welke opgave 
waarschijnlijk het gevolg is van verwarring met Cerostoma 
æylostella. De beschryving van Snellen, ofschoon 24 jaar oud, 
is zeer volledig en er is ook rekening in gehouden met den 
arbeid van zijn voorgangers. | 
De afbeeldingen van het insect, vooral wat betreft de ontwik- 
kelingstoestanden, zijn ontoereikend. Men vindt er in Rösel v. 
R's »Insecten-Belustigungen« (1746) eenige beneden de ware 
grootte ; in Duponchel’s »Hist. Nat. d. Lepid.« etc, (1838) een 
van het vlindertje; in Wood’s »Index Ent.« (1854) drie figu- 
ren, niet zeer duidelijk, en wel wat eenkleurig; in Stainton’s 
„Insecta Brit. Lepid. Tineina« (1854), zeer goede vleugelom- 
trekken, kop en rustend motje, alles vergroot; in Curtis’ 
»Farm Insects« het zittend en vliegend vlindertje, vergroot en 
het laatste gekleurd, met minder goed gekozen kleuren, en 
het rupsje en coconnetje in natuurlijke grootte en onduide- 
lijk; en by Rondani in »Bulletino della Societa Entomologica 
Italiana« (deel VIII, 1876) niet zeer duidelijke afbeeldingen 
van deelen }). 
De nieuwe, door mij naar de natuur gemaakte teekeningen, 
zijn dus niet overbodig. Alleen fig. 6 van Plaat II is, na verge- 
lijking met levend materiaal, naar Stainton gecopiëerd. De 
figuren 7 en 8 komen voldoende met die van Stainton over- 
een. Op de vraag, waar de Engelschen hun typeerenden volks- 
naam »Diamond-back Moth« aan ontleenen, geeft fig. 4 van 
Plaat I antwoord. 
Om tot den practischen kant van de zaak terug te keeren, zij 
vermeld, dat in 1905 Plutella eruciferarum erg heeft huisgehouden 
op de koolvelden. Ofschoon ik de rupsjes van af begin Juni tot 
1) Als nieuwe soort onder den naam Gelechta cicerella aldaar beschreven. 
