/ 
210 P. C. 1. SNELLEN, AANTEEKENINGEN OVER 
achterrand die op het midden van den voorrand slechts met 
ééne schuine donkerbruine lijn geteekend zijn, niet met twee 
bruine vlekken; verder heeft zij bleekgele, niet zooals bij 
Loeflingiana, donkergrijze achtervleugels. Ook is zij verwant 
aan Conwayana Fabr. en Bergmanniana L. waarvan zij verschilt 
door de wel eenigszins glanzige maar toch niet met blin- 
kende dwarslijnen geteekende voorvleugels die bovendien bij 
deze twee soorten ook twee donkere voorrandsvlekken — op 
een derde en drie vifden — hebben. De vleugelvorm van 
Forskaleana komt het meest met dien van Bergmanniana overeen. 
De achtervleugels zijn by de beide genoemde soorten ook 
donkergrijs. 
Vlugt 12—14 mm. Palpen vrij stomp, naar voren breed, 
anderhalf maal zoo lang als de kop, lichtgeel, op zijde iets 
bruinachtig. Voorvleugels breed en kort, de achterrand zeer 
weinig schuin, de punt duidelijk, regthoekig, de staarthoek 
afgerond, de voorrand bij den man zonder omslag. Hunne 
grondkleur, evenals die van kop en thorax, is een vrij bleek, 
helder, een weinig glanzig okergeel dat met een fijn, scherp 
helder roestbruin netwerk is overtogen. Langs den achterrand 
loopt eene dikke donkerbruine lijn en aan den voorrand, die 
fijn roestbruin is, ziet men, op de helft eene scherpe, schuine, 
donkerbruine lijn die op het midden van den vleugel eindigt 
tegen eene grijze of bruine, scherpe of iets vervloeide vlek, 
welke soms klein is doch ook wel het middenderde, of nog 
meer, van de binnenrandshelft des vleugels kan beslaan. Franje 
als de vleugel. Achtervleugels geelwit, iets berookt. Onderzijde 
bleekgeel, de voorvleugels langs de buitenranden bruinachtig. 
Juny, July. 
Treitschke zegt dat de, hem trouwens niet in natura bekende, 
rups op rozen leeft en beschrijft haar als groen maar Stainton, 
dat het voedsel de bladeren van den eschdoorn zijn en de kleur 
geelachtig is. Ook Disqué noemt alleen Acer Pseudoplatanus 
en Platanoides als voedsel en zegt ook dat zy bleekgeel is. 
