XXVIII VERSLAG. 
Cecidomyia rosaria Lòw te kweeken uit gallen, — zoogenaamde 
wilgenrozen, — die hij in den afgeloopen winter in vrij groot 
aantal bij Bodegraven gevonden had. In Mei kwamen de volkomen 
insecten (1 ¢ en 3 g) uit. Opmerking verdient, dat slechts die 
poppen muggen leverden, welke hij in het begin van Mei uit de 
gallen had uitgepeld, in drie van de vier gevallen reeds eenige 
uren nadat dit was geschied; terwijl de overige poppen bleken 
niet in staat te zijn, om zich uit de droge gallen naar buiten 
te werken, en toen hij deze later opende, allen gestorven waren. 
Van een der wijfjes verkreeg hij eenige eitjes. Deze zijn zeer 
langwerpig, iets c-vormig gebogen en glanzend bloedrood gekleurd. 
Tot dusver was dit insect in volwassen staat niet als inlandsch 
bekend. Wijlen Prof. Weyenbergh vond echter de gallen en larven 
bij Haarlem (zie Tijdschr. v. Entom., XVII, blz. 154). 
De heer de Meijere vertoont de gallen en muggen, benevens door 
hem vervaardigde afbeeldingen, ook van de eieren en de larven. 
De heer Piepers meent te moeten opkomen tegen sommige 
beschouwingen omtrent het gezichtsvermogen der insecten, vóór 
eenigen tijd door den Gendschen Hoogleeraar F. Plateau naar 
aanleiding van door dien geleerde ingestelde proefnemingen mede- 
gedeeld. Door tal van waarnemingen, zoowel door anderen als 
door hemzelven gedaan, is Spreker tot de overtuiging gekomen, 
dat het gezichtsvermogen der insecten in zijnen aard niet van dat 
der vertebrata verschilt; dat het ten volle aan hunne behoeften 
voldoet; dat de insecten bepaaldelijk binnen den kring, welke 
door de behoeften van elke soort wordt bepaald, scherp en 
nauwkeurig kunnen waarnemen; en dat het nu wel waarschijnlijk 
is, dat zij niet op zoo groote afstanden kunnen zien als dit met 
de meeste zoogdieren en vogels het geval is, doch dat toch ook 
zeker hun gezichtsvermogen niet tot zoo korte afstanden is beperkt 
als dit door genoemden Hoogleeraar wordt beweerd. 
Uit dit een en ander neemt Spreker tevens aanleiding, om 
zijne denkbeelden mede te deelen omtrent het ontstaan der op- 
vallende gelijkenissen in gedaante en kleur, die men gewoon is 
