CXVI VERSLAG. 
collectie Euchiriden, al de bekende soorten omvattende, en voegt 
de volgende opmerkingen daaraan toe. 
De Euchiriden vormen een onderdeel van de groote familie der 
Scarabaeidae, waarin zij, na veel omzwervingen, nu wel hunne 
vaste plaats vóór de Melolonthiden bekomen hebben. De geheele 
groep bevat slechts zes soorten, te verdeelen in twee geslachten : 
Buchirus en Propomacrus. Met uitzondering van de welbekende 
Ambonsche Æuchirus longimanus L. en de Syrische Propomacrus 
bimueronatus Pall., behooren deze soorten tot de groote zeldzaam- 
heden, slechts in weinige der voornaamste musea vertegenwoordigd. 
Slaan we den Catalogus van Gemminger en von Harold op, na 
welke publicatie slechts ééne soort (Propomacrus Davidis H. Deyr.) 
beschreven is, dan vinden we in het geslacht Zuchirus opgesomd 
drie soorten en eene varieteit, en wel Huchirus longimanus L. van 
Ambon, E. Dupontianus Burm. van de Philippijnsche eilanden en 
7. Mac Leayi Hope t), met de var. Parry: Gray van de Himalaya; 
voorts het genus Propomacrus met de eenige soort bimucronatus 
Pall. uit Syrie. In Lacordaire’s Genera des Coléoptères vinden we 
dezelfde opsomming en indeeling. Lacordaire contrasteert de ge- 
slachten Æuchirus en Propomacrus, door aan het eerste een «labre 
échancré» en aan het tweede een «labre saillant dans son milieu » 
toe te kennen. Verder zien we nog dat de soort van het vasteland, 
de bovengenoemde #. Mac Leayi, door Hope als de type van zijn 
geslacht Cheirotonus beschouwd was; Lacordaire verklaart dit sy- 
noniem met Huchirus. Ten slotte neemt Lacordaire, op gezag van 
Schaum, aan, dat Cheirotonus Parryi Gray eene weinig betee- 
kenende varieteit van Mac Leayi Hope is. 
Er doen zich aldus twee belangrijke questies voor: 1°. Is Chei- 
rotonus een geslacht dat recht van bestaan heeft? zoo niet, moet 
het dan samenvallen met Huchirus’ — en 2°, Is Ch. Parryi Gray 
1) Het eerste bij deze soort in den Catalogus van Gemminger en von Harold 
vermelde citaat is onjuist en moet zijn: An». Nat. Hist. VI (1841), p. 300. Voorts 
is weggelaten het citaat der beschrijving van het 4 door Major Parry, Ann. 
and Mag. Nat. Hist. XVIII (1846) p. 315, pl iii. 
