VERSLAG. CXXVII 
bevattende enkele zeer schoone of zeer zeldzame species, t. w. 
Gasteracantha roseo-limbata Dol. , Epeira salebrosa Thor. , Uloborus 
zosis Walken., Ariadne flagellum Dol., en een drietal, hem nog 
niet zekere, fraaie Lycosidae, onder beknopte toelichting van hare 
respectieve eigenaardigheden. 
De heer van der Wulp vestigt de aandacht op een zeer uit- 
voerig en belangrijk opstel van Prof. Dr. Fr. Brauer en J. Edl. 
von Bergenstamm in Band LVI van de Denhschriften der mathem. 
naturwiss. Classe der Kais. Akad. der Wissenschaften in Wien. Het 
stuk is getiteld: Vorarbeiten zu einer Monographie der Muscaria 
Schizometopa (excl. Anthomyidae). In hunne inleiding wijzen zij er 
op, dat onderscheidene schrijvers getracht hebben, deze dieren (de 
Muscidae Calypterae) in eenige groepen te verdeelen en voor die 
groepen kenmerken vast te stellen, waarbij de beschrijving der 
geslachten dikwijls ongemerkt, soms zelfs voorbedachtelijk de door 
henzelven gestelde grenzen hebben overschreden. Al de in aan- 
merking genomen kenmerken wisselen in hunne combinatie zoo 
menigvuldig af, dat het schier onmogelijk is er een te ontdekken, 
dat een zeker aantal geheel beheerscht en dus als zoodanig in een 
natuurlijk systeem kan gelden. 
Ook de schrijvers van bovengemeld opschrift hebben te vergeefs 
gepoogd, voor de tot dusver gevormde groepen (Tachininae, Dexinae, 
Sarcophaginae enz.) meer constante onderscheidingskenmerken te 
vinden, en zijn toen tot het inzicht gekomen, dat het beter is, 
deze verdeelingen geheel te laten varen en een veel grooter aantal 
kleinere groepen of verwantschapskringen aan te nemen. Op deze 
wijze worden, met inbegrip der Oestridae (die tot dusver als afzon- 
derlijke familie van de Muscidae werden afgescheiden), door hen 
niet minder dan 54 groepen gekarakteriseerd. De Oestridae maken 
de laatste (54ste) groep uit. Evenzeer blijven de Muscinae, Pha- 
siinae, Sarcophaginae en Ocypterinae ieder eene eigen groep vormen. 
Daarentegen zijn de Tachininae en Dexinae geheel door elkander 
geworpen; het tot nog toe geldende onderscheidingskenmerk (de 
naakte of gevederde sprietborstel) wordt dus door hen als geheel 
