HYPENODES GUEN. 167 
Zoodanig zijn de voorvleugels der duidelijkst geteekende stukken. 
Bij andere wordt de grond meer gelijkmatig donker bestoven, is de 
driekante voorrandsvlek flauwer en van het schuine lichte voorrands- 
streepje alleen het begin duidelijk. Ook het zwarte langsveegje 
in het midden is bij het voorwerp met de eenkleurigst bruingrijze 
voorvleugels vrij flauw. Bij dit stuk, afgebeeld fig. 2, is echter 
juist het ondereind der tweede dwarslijn het duidelijkst licht en 
even schuin als bij de andere stukken, zoodat het hierdoor en door 
den vleugelvorm toch zeer goed kenbaar blijft. Nog heb ik twee 
wijfjes voor mij met bijna ongeteekende bruingrijze voorvleugels; 
hier blijkt alleen uit den vleugelvorm, zoo mede door de achter- 
vleugels, dat zij tot costaestrigalis behooren; laatstgenoemde zijn 
namelijk bij alle exemplaren grijswit, in het puntvierde iets grijzer 
en zij hebben eene duidelijke donkere middenvlek; de korte franje 
is lichtgrijs. 
Op de onderzijde zijn de voorvleugels lichtgrijs, met donker- 
grijze franje; drie voorrandsstippen en eene vlek bij de vleugelpunt 
zijn grijsgeel. De achtervleugels vertoonen zich nog iets helderder 
dan boven en hebben eene duidelijke donkere middenvlek met eene 
flauwe donkere booglijn. 
Achterlijf en pooten lichtgrijs, het eerste met één pluimpje op 
den rug, bij den wortel; de tarsen zijn donker en licht geringd. 
Het achterlijf is overigens bij den ¢ slank, bij het 9 eenigszins 
plat, tegen het eind wat verbreed, dan snel gespitst; de pooten 
zijn dun, glad beschubd, gewoon gespoord. 
_2. Hypenodes taenialis. 
(PL 7, fig. 3, 4.) 
Palpen en sprieten als bij de voorgaande soort; ik zie geen 
merkbaar verschil, alleen schijnt mij de bewimpering van laatst- 
genoemden iets langer te zijn. Schedel en thorax grijs, iets lichter 
of donkerder en meer of minder bruinachtig, naarmate van de 
kleur der voorvieugels. Deze zijn naar achteren meer verbreed dan 
bij costaestrigalis, de voorrand is wel niet sterker gebogen, maar 
