168 AANTEEKENING OVER 
de achterrand langer; laatstgenoemde is tevens regelmatiger ge- 
bogen en iets schuiner dan bij costaestrigalis, ook is de vleugel- 
punt stomper. 
De grondkleur der voorvleugels is een leemkleurig bruingrijs, 
donkerder of lichter, maar niet zoo variëerend als bij de voorgaande 
soort. Aan den wortel het lichtst, worden zij geleidelijk donkerder 
tot twee derden toe, alwaar achter de tweede dwarslijn en het 
meest tegen den binnenrand, de tint plotseling oplicht tot bijna grijs- 
wit toe, om langzamerhand weder te verdonkeren, zoodat zij tegen de 
franjelijn opnieuw dezelfde kleur hebben als voor de tweede dwarslijn. 
Teekening regelmatiger en duidelijker dan bij costaestrigalis. 
Aan den wortel zie ik, even onder den voorrand, bij 7 mijner 
8 exemplaren een kort zwart langsstreepje (het achtste is op die 
plaats iets beschadigd). Eerste dwarslijn bijna op een derde der 
vleugellengte, enkelvoudig, vrij steil, flauw geslingerd en fijn zwart. 
In de middencel is die lyn iets dikker en in cel 14 duidt een 
kort tandje de tapvlek aan. Dwarsader onder een kort donker 
voorrandsstreepje, met een bij alle exemplaren aanwezig zwart 
middenteeken. Het is klein maar gewoonlijk goed zichtbaar , meestal 
driekant, wortelwaarts spits; bij een paar exemplaren doet de vorm 
aan een’ spijkerkop denken, bij één voorwerp is het eenigszins 
halvemaan-vormig (volgens Guenée kan het ook x-vormig zijn). 
Door eene duidelijke, 3 tot 2 millimeter breede tusschenruimte van 
dit middenteeken gescheiden, komt nu de tweede dwarslijn. Haar 
begin is eigenlijk het bovenvermelde donkere, soms licht afgezette 
voorrandsstreepje boven het middenteeken, dan volgt een genoeg- 
zaam uitgewischt horizontaal eind, en vervolgens loopt, van at 
ongeveer een millimeter onder den voorrand, de dwarslijn naar 
den binnenrand, evenwijdig met, doch rechter dan de achterrand 
en slechts achter het middenteeken een zeer kort bochtje makende, 
dat men bijna een stompe tand kan noemen. Op die plaats is de 
lijn ook het dunste, overigens duidelijk , koolzwart, enkelvoudig , in 
cel 16 nauwelijks wortelwaarts gebogen. Deze lijn is verder, van af 
de plaats waar zij onder den voorrand goed zichtbaar wordt tot 
aan den binnenrand, iets geelachtig wit afgezet en wel naar onderen 
