HYPENODES GUEN. 177 
«hadden bereikt, gingen daarna niet tot verpopping over, maar 
«zetteden zich ter winterrust neder op de uitgebloeide takjes thijm. 
« Waarschijnlijk was mijne hierop gevolgde wijze van behandeling 
«niet de juiste; geene enkele rups is namelijk den winter geheel 
«doorgekomen , hoewel verscheidenen nog maanden lang in leven 
«bleven. Ik meen wel te kunnen aannemen, dat deze soort in den 
«regel slechts ééne generatie heeft, waarvan de rupsen overwinteren, 
« terwijl vroeg ontwikkelde vlinders dan nog eene tweede generatie 
«in Augustus of September kunnen geven.» 
Nieuwe lokaliteiten voor costaestrigalis zijn mij sedert de uitgave 
der linders van Nederland niet bekend geworden. Van taenialis 
vingen de heeren Lodeesen en van Leeuwen verscheidene exem- 
plaren bij Oosterbeek, van 3 tot 26 Juli, in een bosch van eiken 
en Pinus sylvestris; op den grond groeiden heide en varens. Ik 
zelf ving een g bij Winterswijk, in een bosch van eiken en ander 
loofhout, op Vaccinium en gras. 
Zooals ik op de Vergadering mededeelde, heeft Mr. Piepers onze 
Hypenodes costaestrigalis ook op Java waargenomen. Hij zond her- 
haaldelijk exemplaren over, die in de gebergten der Preanger 
regentschappen op eene hoogte van 15—1800 meter gevangen waren. 
De voorwerpen zijn kleiner dan de Europeesche en hebben slechts 
eene vlucht van 15—16 millimeter. Verder zijn de achtervleugels 
iets donkerder, zoodat de middenvlek onduidelijker is, doch in de 
teekening der voorvleugels is geen verschil te bespeuren. Zelfs stemt 
een bijzonder gaaf wijfje in dit opzicht merkwaardig overeen met 
een van Dr. Staudinger ontvangen exemplaar. 
Behalve costaestrigalis en taenialis zijn nog twee soorten der 
Palaearctische fauna beschreven. Dr. Staudinger namelijk beschreef in 
de Stettiner Ent. Zeitung 1876 p. 139 eene Hypenodes Kalchbergi, 
van Sicilie, die ook in Macedonie en bij Derbent gevangen is. Vlucht 
12—15 millim., vleugels korter en breeder dan bij de bovenge- 
noemde twee soorten, hunne kleur grauwzwart, de voorvleugels 
met 2 lichte dwarslijnen, eene witachtige middenvlek en eene zeer 
12 
