OP SUMATRA VERZAMELD. 219 
Zij onderscheidt zich van assimilis L. door het ontbreken van 
de roode vlekken langs den achterrand der achtervleugels, van 
Nama doordat de voorvleugelpunt en de onderzijde der achter- 
vleugels niet helder kaneelbruin, maar grauwbrnin zijn, en ook 
doordat de binnenste rij lichte stippen van het achterrandsderde 
der achtervleugels evenwijdig met de buitenste en den achterrand 
loopt, in plaats van sterk wortelwaarts te zijn gebogen, zooals bij 
Nama. De Javaansche soort, Hestina mimetica Butler, verschilt 
door zeer geprononceerd blauwgroene tint der lichte teekeningen 
en vooral doordat de eerste (meest wortelwaartsche) rij lichte 
stippen van het achterrandsderde der voorvleugels, in plaats van 
evenwijdig te loopen met de beide andere, zooals bij Nama en 
Carolinae, zich van cel 4 tot den voorrand sterk wortelwaarts 
wendt en dus eene andere richting aanneemt als de tweede en 
derde rij. Verder hebben bij memetica de lichte teekens van de 
buitenste rij der achtervleugels den vorm van kepers, bij Carolinae 
dien van halve maantjes. Het beloop der eerste rij stippen op de 
achtervleugels komt bij mimetica overeen met Nama. 
Wat Hestina persimilis Moore (Zella Butler) en Hestina Mena 
Moore aangaat, zoo ken ik deze twee alleen uit de beschrijving 
of afbeelding. Naar deze zou ik zeggen dat persimilis veel kleiner 
is dan de vier andere soorten en verder dat de grondkleur 
groenwit met donker aderbeloop moet heeten. Verscheidene kleine 
verschillen in de teekening, die ik bij vergelijking der afbeelding 
opmerk, laat ik liever vooreerst onaangeroerd. In ieder geval 
komt het mij voor, dat persimilis verder van Carolinae staat dan 
Nama en mimetica. Hetzelfde moet ik zeggen van Mena Butler. 
Bij deze schijnen, naar de beschrijving, de groenwitte langsstrepen 
niet afgebroken te zijn en de achtervleugels slechts ééne rij lichte 
randstippen te bezitten. 
Lycaena Agnata Druce. 
Een man. 
Lycaena Kankena Feld. 
Een paar. 
