EILAND TANAH-DJAMPEA. 275 
den generieken naam Æronia niet op Valeria en hare verwanten 
had toegepast, hij is oorspronkelijk aan eene soort van zijn genus 
Dryas Wallengren (Cleodora Hübn.) gegeven. Nepheronia Butler 
heeft de voorkeur. 
Papilio Antiphus Fabr. Ext. Syst. II, 1 p. 10. — Boisduval, 
Spec. Gén. 1, p. 266. 
Eenige exemplaren dezer soort, wier ontdekking op Tanah- 
Djampea ons zeer verraste, daar zij van Java of Celebes niet be- 
kend is, wel van Sumatra en de Philippijnen. De voorwerpen 
komen zeer met die van Sumatra overeen, minder met de Philip- 
pijnsche {var. Kotzebuea Eschsch., in Aoteebue's Reise p. 202, pl. 
I fig. 2 a, b), die zich op de onderzijde onderscheidt door het 
begin van een rooden, bovenaan soms witten dwarsband van ader 
4 naar den binnenrand der achtervleugels. Alleen zijn de vlekken 
op de onderzijde der achtervleugels nog levendiger karmijnrood en 
smaller, meer halvemaanvormig dan bij de Sumatranen. 
Papilio Polytes L. Mus. Lud. Utr. p. 186. — Gram., Uit/. 
Kopp. 129, pl. 265 A B. 
Pap. Pammon L., 1. c. p. 189; Cram.,l. c. II, p. 169, pl. 141 B. 
Een man, gelijk aan de Javaansche exemplaren, de staarten 
niet langer. 
Papilio Peranthus Fabr., Mant. Ins. Il, p. 4. — Boisduval, 
Spée. Gen. T, p. 208. 
Een man, wat door de lange, zijdeachtige beharing der cellen 
15, 2 en 3 der voorvleugels wordt aangeduid, de lichte beschub- 
bing van de wortelhelft der vleugels zich even ver uitstrekkende 
als bij den type van Java (op de voorvleugels tot vijf zesden der 
middencel, op de achtervleugels nog daar voorbij), maar geheel 
anders gekleurd, namelijk lichtblauw , op de voorvleugels met groen- 
achtige schubben langs de randen, op de achtervleugels lichtelijk 
met purperen weerschijn. Deze varieteit vormt dus een schoonen 
overgang van den type op Boisduval’s var. B (Adamanthius Feld.) 
van Celebes en kon wel intermedius heeten, 
