316 EEN VIJAND VAN HET SUIKERRIET. 
is van boven in het midden eenigszins overlangs gootvormig uit- 
gehold, met korte, ruwe haartjes bedekt en draagt korte, twee- 
ledige tasters, welke evenals die der onderkaak staafvormige 
lichaampjes aan haar uiteinde vertoonen. 
De drie segmenten van het borststuk zijn ongeveer even groot; 
aan de rugzijde worden door secundaire huidplooien eenige twee- 
hoeken tot afzonderlijke segmentdeelen verheven. Beharing ontbreekt. 
De rand tusschen de gewelfde rugzijde, die ook de zijkanten vormt, 
en de kortere, meer platte buikzijde is bij elk segment tot een 
plooivormigen knobbel opgeworpen, wat zich ook bij elk abdominaal- 
segment herhaalt. Slechts het voorborststuk draagt, dicht aan zijn’ 
achterrand, een stigma , dat door eene bijna geheel ellipsvormige sikkel 
van chitine omgeven is, welker opening naar achteren is gericht. Beide 
einde van de sikkel zijn door een draderig (misschien veerkrachtig ?) 
weefsel verbonden, waarin ik echter geene spiervezels kan ont- 
dekken, zooals ik eerst vermoedde. De ring zelf bestaat uit afzon- 
derlijke vakjes, door overdwars loopende, soms zich vertakkende, 
adervormige lijnen gescheiden, die zich naar het midden, naar de 
eigenlijke opening, in het teerdere weefsel voortzetten. De genoemde 
vakjes zijn voorzien van eene menigte kleine knobbeltjes. 
Elk segment van den thorax draagt een paar pooten, die echter 
meer tot omgrijpen en vasthouden van voorwerpen (wortels of 
takjes) geschikt zijn, dan tot loopen. Trouwens, de gekromde houding 
van de meeste Lamellicornialarven stelt reeds deze dieren tot 
een gewoon loopen minder in staat. De pooten nemen van voren 
naar achteren een weinig in lengte toe. 
Vele schrijvers trachten de deelen van den larvepoot te identifi- 
ceeren met die van het volkomen insect. Mijns inziens is dit in 
het geheel niet doenlijk en evenmin noodig. Daar de larvenpoot 
niet overgaat in den poot van het imago, maar deze nieuw wordt 
gevormd, is er geen de minste reden, waarom beide naar een 
zelfde beginsel zouden zijn gebouwd. De lichaamssegmenten van 
het imago ontstaan wel uit die der larve; toch vindt men dik wijls 
bij de metamorphose sommige abdominaalsegmenten totaal verdwenen 
en is een bepaald segment van het imago niet zelden ontstaan uit 
