318 EEN VIJAND VAN HET SUIKERRIET. 
niet, welk segment men als verloren gegaan moet beschouwen. 
Maar dat is ook niet noodig te weten: de manie om homologieén 
op te sporen doet over ’t hoofd zien, dat er volstrekt geen reden 
voor gelijke verdeeling bestaat. Had men deze reden vooraf aange- 
geven, dan zou men de deelen moeten homologiseeren, nu niet. 
Dan, ter zake. De poot der Apogonia-larve bestaat op het eerste 
gezicht uit vier afdeelingen : 
4°. een breed, kort deel, dat niet scherp van het borststuk- 
segment gescheiden is, althans niet met een gewricht daarin kan 
draaien; slechts eene huidplooi is de afscheiding. Dit deel is bij 
middel- en achterpoot door eene overlangsche groeve in twee even- 
wijdig loopende, stomp conische deelen gescheiden; 
2°. een stuk, dat, wat den vorm betreft, eenigszins aan de 
dijen van een volkomen insect herinnert. Het is ongeveer driemaal 
zoo lang als breed en met spaarzame haren voorzien. Aan de ver- 
binding met het vorige deel is door een plooitje in de chitine- 
bedekking (geen gewricht) een klein ringvormig stukje afgezonderd, 
dat echter in ’t geheel niet den indruk van een afzonderlijk lid 
maakt ; 
3°, een lid, ongeveer zoo lang als het voorgaande, naar het 
distale einde een weinig verbreed, aan de voor- (= onder-) zijde 
met ongeveer een vijftal borstels en een grooter aantal stijve haren 
bezet. Door eene afscheiding, die niet het karakter van een ge- 
wricht heeft, maar toch scherper is dan die in het vorige lid, 
wordt een klein proximaal van een grooter distaal gedeelte afge- 
zonderd. De borstels en de meeste haren bevinden zich op het 
distale stuk ; 
49. een eenigszins gebogen, zwak conisch toeloopend eindlid, 
over zijne geheele lengte met tamelijk veel borstels en haren bezet. 
Aan het eind van dit lid treft men een stevigen, kegelvormigen 
nagel aan, die een weinig gekromd is. 
De kleur der pooten is licht geelbruin; de gewrichtsranden en 
de nagel zijn wat donkerder. | 
Het abdomen bestaat uit negen segmenten. De eerste acht 
daarvan dragen stigmata, meestal geplaatst in de holte, rug- 
