EEN VIJAND VAN HET SUIKERRIET. 323 
vooral het laatste der vijf is reeds vrij breed. Daarop volgen drie 
(tamelijk dikke) bladvormige leden, waarvan de beide buitenste 
aan de buitenzijde afgerond zijn. Hierdoor wordt het bladorgaan in 
samengevouwen toestand een cylindervormig knotsje. De beharing 
van de spriet is schaarsch; het lange, eerste lid draagt eene rij 
haren; van de bladen zijn de beide buitenste en de randen van 
het middelste behaard. De kleur van de spriet is donker chitine- 
bruin; de knots is aanmerkelijk lichter bruin. 
De monddeelen vormen , zooals boven vermeld werd, eene knobbel- 
vormige verdikking aan de onderzijde des kops. Dicht achter den 
uitstaanden voorrand vindt men de eenigszins opstaande voorgrens 
van de bovenlip, in den vorm van een lijstje. Deze bovenlip is 
driemaal zoo breed als lang, van voren een klein weinig ingedeukt , 
op hare oppervlakte van verspreide stippels voorzien, die meeren- 
deels haren dragen, en aan den voorrand met langere haren ver- 
sierd, die het midden vrij laten. Aan de onderzijde is de bovenlip 
hol 
ingericht, tusschen welke echter een mediaan tusschenschotje zich 
‚ tot opneming van de groote basale gedeelten der bovenkaken 
uitstrekt met korte, fijne haren dicht bekleed. Dit tusschenschot 
loopt naar den voorrand der lip in twee divergeerende lijnen, eveneens 
met dergelijke haartjes bekleed, terwijl op deze lijnen een paar 
kwastjes van haren worden aangetroffen, die aan weerszijden onder 
de bovenlip uitsteken. 
De bovenkaken zijn met een zeer breed grondstuk, dat zich 
vooral in de lengterichting van het lichaam ver uitstrekt, vastgehecht; 
het grondstuk van de linker is langer dan dat van de rechter. 
Van boven gezien worden deze grondstukken door de bovenlip 
bedekt. De uiteinden der kaken, die aan de buitenzijde haartjes 
dragen, staan tegen elkaar op en begrenzen van voren de mond- 
opening. Zij zijn uitgehold, eenigszins lepelvormig en dragen drie 
of vier tanden aan den vrij scherpen omtrek. Het merkwaardigste 
der kaken is echter het genoemde grondstuk, dat naar de mediaan- 
zijde eene platte, harde chitineplaat vormt, waarop groeven en 
lijsten, in eenigszins gewonden vorm, in hoofdzaak in de richting 
van het lichaam loopend, elkaar afwisselen en dus eene gerimpelde 
