328 EEN VIJAND VAN HET SUIKERRIET. 
de gladde strepen is met stippels aangevuld, die iets minder fijn 
zijn dan die van het halsschild en ook iets minder dicht staan. 
Van de pooten hebben alleen de voorpooten heupen (coxae) van 
eenige beteekenis. Dan volgt aan deze pooten de trochanter, daarop 
de korte maar breede dij (femur), die aan haren binnenrand eene 
gleuf vertoont tot opneming van de scheen, wanneer deze terugge- 
slagen wordt. De dij draagt, behalve enkele verspreide haren, aan 
hare voorzijde eene regelmatige lengterij van borstels. De scheen 
(tibia), even lang als de dij, is plat en aan de achterzijde uitge- 
hold, aan de voorzijde in verband daarmede gekield. Zij loopt naar 
het einde breeder uit en verraadt door haren vorm onmiddellijk 
hare geschiktheid voor het graven. De kiel loopt in een stevigen 
tand uit; iets verder naar achteren aan den bovenrand bevindt 
zich nog een tand; nog iets verder naar de dij toe nogmaals een 
kleine tand. Ook de onderrand draagt nog een. Achter den eindtand , 
aan de onderzijde van de scheen, is de vijfledige tars bevestigd, 
welker eerste vier leden aan de zool vrij dichte beharing bezitten, 
die het klauwlid mist. De twee klauwtjes zijn gespleten. De twee 
punten zijn niet gelijk, de buitenste is spitser en smaller, de 
binnenste breeder (zie Pl. 14 fig. 33). 
Het tweede pootenpaar bezit eene nauwelijks zichtbare heup, een 
eveneens kleinen trochanter, eene dij ongeveer gevormd als die 
der voorpooten, met gleuf en haarrij, echter iets minder breed 
en dik. De scheen draagt halverwege een overdwars geplaatst, 
kamvormig randje, dat in profiel den indruk van een tandje 
maakt; zij is, evenals die der voorpooten, eenigszins afstaand 
behaard. De onderrand eindigt aan de voorzijde in een kleinen, 
aan de achterzijde in een grooten stekel. Tars als bij de voor- 
pooten. 
De achterpooten hebben eene lange en smalle heup (zie blz. 326), 
die aan haar kolfvormig uiteinde kleine knobbeltjes en uitsteeksels 
draagt. Trochanter klein. Dij als bij de middenpooten; alleen loopt 
de gleuf slechts over een gedeelte van den binnenrand. Scheen als 
bij de middelpooten, ook met een dergelijk kammetje en dergelijke 
stekels aan het uiteinde, Tars als voren, 
