EEN VIJAND VAN HET SUIKERRIET, 337 
tabel door «iets» is aangeduid, is slechts zeer weinig en met 
moeite te vinden), dan kan de twijfel gerechtvaardigd schijnen, 
of men wel het recht heeft dergelijke kenmerken als soort s- 
verschillen te laten gelden, of niet bij voorbeeld eene erfelijk ge- 
worden sterkere huidsontwikkeling het verschil in bestippeling kan 
hebben teweeggebracht. Zou men niet, zich deze dieren aan hen 
zelven gelijkvormig vergroot voorstellende tot op de grootte van een 
of ander zoogdier, b. v. eene kat (waarbij de verschillen ook even- 
redig in grootte toenemen) deze vormen tot eene zelfde soort brengen ? 
Zelfs de vorm a (punctata) zou dan nog misschien tot den rang 
van varieteit afdalen. Ook in de bestippeling van den prothorax en 
het propygidium is onder de Javaansche soorten zelven verschil; 
ook dit kenmerk is dus niet zoo standvastig, dat het geene 
enkele variatie toelaat. 
Beslissing in deze zaak te nemen, is echter met het oog op de 
weinige exemplaren, die uit het vaste land van Indië onder mijne 
oogen kwamen, niet geoorloofd. Voorloopig draag ik dus de dieren, 
waarvan hier sprake is, als vier verschillende soorten voor. 
I 
Tot naricht diene, dat het exemplaar van A. rauca Fabr. te 
Londen (British Museum, Coll. Banks) aanwezig is, het exemplaar 
van A. punctata nov. sp. (= rauca Burm. pars) te Halle (coll. 
Burmeister), het exemplaar van A. indica nov. sp. (= rauca Burm. 
pars) eveneens en ook nog twee exemplaren van A. destructor 
nov. sp. (= rauca Burm. pars) (van Java), terwijl andere exem- 
plaren van A. destructor in ’s Rijks Museum te Leiden en aan de 
Rijkslandbouwschool te Wageningen ter latere identificeering te 
vinden zijn. 
Ill. Verwantschap. 
De plaatsing van het geslacht Apogonia onder de Lamellicornia 
is aan wisseling onderhevig. In elk geval behoort het tot de 
«Lamellicornes pleurostistiques » (Lacordaire), waarvan de laatste 
abdominaal-stigmata niet liggen in de verbindingshuid tusschen rug- 
22 
