338 EEN VIJAND VAN HET SUIKERRIET. 
en buikringen, maar op het omgekrulde dorsale gedeelte van de 
laatste overgaan, zoodat de stigmarijen naar achteren een weinig 
divergeeren. Bij Apogonia doen zij dit echter niet zoo sterk als 
bij de Ruteliden, Dynastiden en Cetoniden, zoodat dit geslacht 
tot de Melolonthiden behoort. 
Terwijl nu Gemminger en von Harold tusschen Apogonia en de 
geslachten //ymenoplia en Triodonta slechts buitenlandsche geslachten 
vermelden en dus de verwantschap hiermede vrij nauw schijnt te 
zijn, plaatst Lacordaire (list. des Ins., Genera des Coléopt., Tome 
III) het onder de ware Melolonthiden, op voorbeeld van Erichson. 
Echter wijst hij op verwantschap met de groep der Sericoiden en 
op het verschil in habitus met de meeste echte Melolonthiden, 
Van deze is ook een kenmerk, dat de heupen der voorpooten 
transversaal liggen en niet conisch uitspringen. De twee geslachten 
Diplotaxys en Apogonia houden het midden tusschen de beide 
vormen. De echte Melolonthiden vertoonen aan de buitenzijde van 
het abdomen geene afzonderlijke, door naden gescheiden ringen 
meer, de segmenten zijn «soudés ensemble.» Diplotaxys en 
Apogonia daarentegen hebben «des sutures rarement effacées » en 
Apogonia destructor vertoont zeer duidelijke naden aan de buikzijde. 
De twee genoemde geslachten verschillen onderling zeer weinig; 
Lacordaire geeft onder de punten van verschil aan bij Apogonia: 
«front caréné,» wat bij geen mijner soorten voorkomt. Ook zijn 
sexueel kenmerk: «Massue des antennes un peu plus longue chez 
les mâles» kan ik niet terugvinden. Het geslacht Diplotaxys is 
Noord-Amerikaansch; Apogoria bewoont de oude wereld en eenige 
der Polynesische eilanden. 
Lacordaire brengt //ymenoplia. Triodonta en Serica dicht bijeen, 
maar op grooten afstand van Apogonza. 
Ik vond het, ook met het oog op de twijfelachtige plaatsing 
van het geslacht, van belang, eens na te gaan, of de verwantschap 
der larve ook eenige punten aan de hand doet omtrent die van 
den kever. Deze verwantschap is echter zeer moeielijk uit te 
maken, wat gemakkelijk te begrijpen valt, wanneer men bedenkt , 
hoe weinig larven er nauwkeurig bekend zijn, waaruil weer volgt 
