ge 
VERSLAG. Sey 
van kleur waren. Twee dagen later vond hij eene dergelijke 
rups, ook op els, in het bosch van Saint Mard. Beide dieren 
waren toen 15 mM. lang. Aangeboden voedsel van allerlei 
soort, waaronder ook els, werd geweigerd en de eerstge- 
vondene stierf na acht dagen. De andere rups begon ten 
slotte iets van eenige wilgebladeren te eten, doch weinig ; 
zij groeide ook niet noemenswaard. 
Den 275 Juni vond de heer Cabeau bij deze rups een 
puparium van eene sluipvlieg, terwijl de rups aan de linker- 
zijde eene gapende wond van ruim twee mM. doorsnede 
vertoonde en sterk bloedde. 
Vijf dagen lang bleef de rups onbeweeglijk, doch den 
zesden dag, 2 Juli, bleek zij iets van een wilgeblad gegeten 
te hebben. i 
Van dat oogenblik af kwam zij allengs bij en begon weer 
te groeien. De wond sloot zich echter eerst omstreeks 
16 Juli en bloedde tot op dat tijdstip nu en dan nog 
een weinig. 
Op den 209° Juli vervelde de rups, waarna elk spoor der 
verwonding verdwenen was. Tevens had zij het normale 
voorkomen eener Arcta caja-rups verkregen. De verpopping 
volgde en op den eersten September verscheen een normale 
vlinder. 
Op te merken valt, dat het imaginale stadium een maand 
later bereikt werd dan de regel is. Eene gelijktijdig gevonden 
normale en iets kleinere rups derzelfde soort leverde den 
vlinder reeds op 28 Juli. 
Of de lichte kleur der rugharen door de aanwezigheid van 
den parasiet werd veroorzaakt, gelijk de schrijver veronder- 
stelt, is mogelijk, doch zou nadere bevestiging noodig hebben. 
Doch merkwaardig is in elk geval het feit, dat hier een 
nauwkeurig nagegaan geval is waargenomen, waarbij het 
imaginale stadium door eene rups bereikt werd, niettegen- 
staande deze was geïnfecteerd, 
