XIV VERSLAG. 
16. 5. confusus Schenck 13. B. confusus Schenck 
17. » terrestris L. 14. » terrestris L. ras terrestris L. 
14a.» » L. ras /ucorum L. 
Vervolgens deelt Spreker het volgende mede. 
Als bekend mag worden verondersteld, dat larven van 
insecten, in allen gevalle rupsen, welke door sluipwespen of 
sluipvliegen geïnfecteerd zijn, den imaginalen staat niet 
bereiken, doch òf in het larvestadium, òf in het popstadium 
sterven. Onder de duizenden rupsen, die Spreker in een 
40-tal jaren heeft gekweekt, bevond zich ook menig exem- 
plaar, dat bleek geïnfecteerd te zijn, en is, zoo ver hij heeft 
kunnen nagaan, daaruit nooit eene imago te voorschijn 
gekomen. Wel heeft hij nu en dan de hoop gekoesterd, 
dat dit het geval zou zijn, nl. als eene groote rups door 
een kleinen parasiet bleek geïnfecteerd te zijn, die stellig 
zijn vollen wasdom had kunnen bereiken zonder zijn gastheer 
al te veel te beschadigen, door b.v. alleen een deel van het 
bloed en het vetweefsel te verorberen, dat zich daarna had 
kunnen herstellen. Zoo bezat Spreker in 1912 nog een paar 
flinke rupsen van Macrothylacia rubi L., die door eenige 
kleine sluipwesplarfjes verlaten werden. De rupsen kropen 
daarna nog rond en aten zelfs een weinig van het haar 
verstrekte heidekruid. Doch langzamerhand ging haar toestand 
achteruit en na ongeveer 14 dagen stierven zij. 
Enkele dagen geleden vond Spreker echter een tegen- 
overgesteld geval nauwkeurig beschreven in de Revue men- 
suelle de la Société Entomologique Namuroise, 1912, N°. 12, 
p. 126. Hij acht het zeer de moeite waard dit in het kort 
mede te deelen. 
De heer Cabeau vond op 13 Juni 1912 te Virton op eene 
els eene beerrups, gelijkende op die van Arctia caja L., doch 
daarvan verschillend doordien de lange, opstaande rugharen, 
die zwart met eene witte spits behooren te zijn, geheel wit 
