IV VERSLAG. 
lend zijn. Enderlein heeft hierom onlangs de grens tusschen 
beide families willen verschuiven ; hij scheidt de Lestremiinen 
van de Cecidomyiden af en vereenigt ze met de Sciariden. 
Hierbij zouden dus in de Sciariden-groep twee zeer ver- 
schillende larven-typen voorkomen. Spr., die ook van meening 
is, dat ons systeem in de eerste plaats op de imagines 
gegrond moet zijn, zou hiertegen geen bezwaar hebben, 
wanneer niet de Lestremiinen met de overige Cecidomyiden 
een eigenaardig kenmerk gemeen hadden, n.l. de aanwezig- 
heid op de vleugels van schubvormige haren, die wortel 
waarts gericht zijn, iets wat bij geen andere Dipteren-familie 
schijnt voor te komen. Daarom houdt Spr. aan de oude 
scheidingslijn vast en vat de Cecidomyiden op als een jongere 
tak van Sciariden, welke opvatting door hun zeer eigenaardige 
larven ondersteund wordt; deze hebben zich veel meer van 
het Sciariden-larven-type verwijderd dan hun imagines van 
de Sciariden-imagines. : 
Wel het meest treffend geval van divergentie tusschen 
larve- en imago-ontwikkeling komt voor bij Xylomyza en 
Xylophagus. 
De imagines worden door velen tot dezelfde familie ge- 
rekend, terwijl de larven uiterst verschillend zijn, de eene 
vertoont het Stratiomyiden-type (larve met volledigen kop 
en pop in de laatste larvehuid besloten blijvend), de andere 
het Leptiden-type (larvekop rudimentair). Ook hier denkt 
Spr. bij de imagines niet aan convergentie, maar is van 
meening, dat we hier met 2 oude vormen te doen hebben, 
waarbij de larven in ontwikkeling ver vooruit zijn geijld en 
zeer verschillend geworden zijn, terwijl de imagines nog 
groote overeenkomst vertoonen. 
Tenslotte deelt Spr. een en ander mede over het uitkomen 
der Mantiden-larven uit de cocons. Hierbij wordt een eerste 
larvehuid afgestroopt, die soms in de eischaal blijft zitten, 
(zoodat dan de dieren dadelijk in hun 2° stadium te voor- 
