VERSLAG. i » LXIII 
stigmata noch beschreven, noch afgebeeld zijn ; toch bestaan 
zij, doch zij.ziin onder dit pantser verschoven. Bouwt men 
nu verder op grond van larvenkenmerken en larvengewoonten 
een systeem op, wat toch op goede gronden geschiedt, dan 
moeten de 7rombidiinae, Limnocharinae, Eulainae, Hydry- 
phantinae en Hydrarachninae in éene groep vereenigd worden, 
voor wie Spreker den naam Phanerostigmata koos (1. c. p. 56), 
want: de geheele larve is week, het rugschildje 
zeer klein, de tamelijk kleine coxae len II 
zijn vlak bij elkaar geplaatst, het oerstigma 
meschuide lijks tusschen coxaerl en Il waar- 
meembaar, niet verborgen. 
Van deze Phanerostigmata vormen de Thrombsdinae eene 
natuurlijke subfamilie, waarvan de larven op zoowel 
warm- als koudbloedige landdieren parasi- 
teeren en zich daardoor kenmerken, dat de middelklauw 
dunner is dan de zijdelingsche, en dat hunne coxae II een 
of twee haartjes draagt, terwijl van de andere subfamilies- 
larven de middelklauw dikker is dan de zijdelingsche, en de 
coxae II onbehaard. 
Dan volgen de Limnocharinae, waarvan de larven, 
Breker watersgseboren, naar de wateropper- 
Miakte stijgen om zieh:spoedig aan lucht- 
insecten (Gerris, Velia) vast te zuigen, en waarvan 
de volwassenen nog typischen 7%rombidium-vorm, eene lang- 
werpige crista en bij elkaar staande oogen bezitten, en nog 
niet zwemmen kunnen. 
Verder de Zulainae, waarvan de larven eveneens 
naar de wateroppervlakte stijgen, en daarop 
Mey Ooke smelheid heersen weer lLoopen, 
zic aan luchtinsecten vast teszwigen. 
De volwassenen herinneren niet meer zoo sterk aan 7%rom- 
bidium ; de crista is zeer kort en dwars; de oogen staan 
nog bij elkaar; de diertjes zwemmen wel, maar met drie 
