LXIV . VERSLAG. 
paar pooten; het vierde pootpaar heeft geene zwemharen en 
wordt, recht naar achteren gericht, nagesleept. . 
Hierna komen de Hydryphantinae (Tierreich, genera 6—16). 
De lary en siti) sen onder Vewwenidi ciesbiemv em im- 
“Cn der poor yes moar de wateroppervlakte, 
waarop zij met verbazingwekkende snelheid 
kunnen loo pense Ze me bsbrenworpiva lilkemnidsenstelkijs 
kenis met Eulazs-en met Z/hrombidium-larven en pa- 
rasiteeren op luchtinsecten, voornamelijk 
op Culex-soorten. De volwassenen hebben niet altijd 
zwemharen, kunnen in dat geval ook niet zwemmen, hebben 
de oogen ver van elkaar, geene crista meer; de strekzijde 
van het voorlaatste palplid is distaal (evenals bij Z%rombidium) 
nog tand-, dolk-, of haakachtig verlengd; de mandibulae zijn 
nog tweeledig, het eindlid is nog klauwvormig. 
Als een overgang tot de volgende groep beschouwt Spreker 
de Hydrarachninae (Tierreich, genera 4 en 5), waarvan de 
larven de 6 tamelijk kleine coxae dicht bij elkaar dragen, 
met duidelijk oerstigma; zij zijn echter geheel afwijkend 
gevormd; hun capitulum is monstrueus groot en door een 
schildje bedekt; zij komen niet meer uit het water 
en parasiteeren ook niet meer aan lucht-, 
maar aan waterinsecten. (Dytscidae, Nepidae), 
melketechterals tr eneen snmers eilsmijks 
dit element verlaten. De volwassenen zijn alle bol- 
vormig, door de zwemharen volkomen aan het nieuwe element 
aangepast, hebben de oogen ver van elkander, geene crista 
meer; de strekzijde van het voorlaatste palplid is distaal niet 
meer tandachtig verlengd, de mandibulae zijn niet meer twee-, 
doch slechts éénledig. 
De overige ,,Hydrachniden”, welke Spreker onder den 
naam van Calyptostigmata samenvat, bezitten larven, die 
anders gebouwd zijn. Deze zijn namelijk hard, daar 
Net edes eer De Ere ke lk Zeer ZOO 1s, 
