37 



vak mijner keuze. En ik belove U, dat zal ik 

 doen ! — Ik weet het reeds , Gij wilt mij daarbij 

 helpen. Voor Uwe magtige ondersteuning- bij mijn 

 werk ik zal ze vaak behoeven — beveel ik mij 



dring-end aan. Met haar durf ik hopen op eene niet 

 onvruchtbare werkzaamheid — voor het Onderwijs , 

 voor (ik mag- haar nu zoo noemen) ónze Hoogesc-hool. 



Hooggeleerde Heeren Professoren ! Al zou de 

 groote en mij onvergetelijke welwillendheid , waar- 

 mede de Docenten onzer Polytechnische School mij , 

 den tijdelijken leeraar, in hun midden opgenomen 

 hebben , mij bijkans tot meerdere vrijmoedigheid heb- 

 ben verleid — ik kan het mij nog maar niet voor- 

 stellen , dat ik voortaan Uw ambtgenoot zal zijn. 

 En ik zal eenigen tijd behoeven , om mij gemeen- 

 zaam te maken met het denkbeeld , aan mannen van 

 Uwe beteekenis in rang te zijn gelijkgesteld — 

 zelfs ondanks de ontvangst, mij van sommigen Uwer 

 reeds ten deel gevallen. Vergunt mij , dat ik mij 

 dringend aanbevele in U aller welwillendheid ! 



Gij vooral , Hoogleeraren der Faculteit , waartoe 

 ik de eer zal hebben te behooren. Eaad en steun 

 zal ik vaak van U moeten vragen : mag ik vertrou- 

 wen , dat Ge mij die nooit onthouden zult? 



En aan wien zou ik daarbij eerder denken dan 

 aan U , Hooggeleerde mulder ! Een mijner beste 

 oudere Vrienden — de Man , aan wien ik de rigting 

 mijner studie dank — schreef mij na mijne benoe- 

 ming : » Ik wensch u geluk met de onderscheiding , 

 die u te beurt mogt vallen , den waardigen cl. mul- 

 der op te volgen." Toen was ik U persoonlijk on- 

 bekend. Nu hebt Ge mij de hoop gegeven , dat ik 

 in U een' vaderlijken Vriend zal mogen vinden. Wil 



