52 



achterlijf voorhanden testes met sperma kon worden gevuld. — Op wat 

 wijze dit laatste echter geschiedt, is tot hiertoe onverklaard gebleven. 



Het is waarschijnlijk , dat bij de paring de beide sexen elkander met 

 de armen omvatten , en dat daarbij de met sperma gevulde hectocotylus 

 afscheurt, zijnen weg vindt binnen de mantelholte van het wijf jen , en 

 door de uitstorting van zijn' inhoud de bevruchting tot stand komen doet. 



Terwijl alzoo de verklaring van dit geheel op zich zelf staande feit niet 

 dan met groote inspanning van krachten gevonden werd, trad, in 1852, 

 op éénmaal von siebold op met de verklaring , dat vóuaxy en muller 

 welligt bij nader indien hunne prioriteitsregten op de ontdekking van den 

 hectocotylus zouden moe!eu afstaan aan aristoteles. En velen namen 

 de prioriteit van den laatsten aan. 



De plaatsen, waarop men zich steunde, meenen wij — na vergelijking, 

 ook van de vertalingen van atjbert en van camus — aldus te moeten 

 teruggeven : 



Sist. aminal , lib. IV , eap. 1. 



»l)e Polypus gebruikt zijne armen als voeten en handen; met de twee 

 armen boven den mond haalt hij zijn voedsel naar zich toe. Van den 

 laatsten vanganu echter, die het meest spits is, en de eenige, die wit- 

 achtig is en aan bet einde in tweeën gespleten , bedient het dier zich bij 

 de paring." 



L e. , lib. V , cap. (5. 



«Men beweert ook, dat het mannetjen cene soort van paringsorgaan 

 bezit aan eenen der vangarmen , aan welken de beide groote zuignappen 

 zitten ; dit deel zou peesachtig zijn , en tot op het midden van den vang- 

 arm met dezen vergroeid , terwijl dan die arm door het mannetjen in 

 den trechter van het wijfjen zou worden ingebragt." 



L, e. , lib. V , cap. 12. 



»Het mannetjen onderscheidt zich van het wijfjen daardoor, dat zijn 

 kop (volgens do aanmerking van attbert — in de aangeh. verhandeling 

 uit de Zeitschr. f. YV. Z. — wordt daarmee, — niettegenstaande 'er 

 Kffn\))r staat, — het ligchaam bedoeld!) langer is, en dat het aan den 

 arm het door de visschers paringsorgaan genoemde witte deel bezit." 



Ziedaar de plaateen , door von siekold geciteerd. 



Maar in de verhandeling over de voortplanting staat te lezen: (I, 

 § 29.) 



«De weekdieren echter omstrengelen zich in de omgeving der mond- 

 opening , daartoe de vangarmen tegen elkander steunende en dooreenstren- 

 gelende. Deze wijze van copulatie wordt daardoor noodzakelijk, dat de 

 natuur het deel, waardoor de uitscheiding wordt uitgestort, (de anale 

 opening) zóó heeft gebogen , dat het naast den mond ligt — gelijk dit 

 vroeger in de verhandeling over de deelen der dieren is uiteengezet .... 

 Het kanaal nu voor de uitscheiding en voor het eijerstok-achtige deel is 

 één en hetzelfde , zoowel bij de Malacostraea (onze schaaldieren) als bij 

 deze dieren; en het mannetjen stort dooi- dit kanaal zijn sperma uit. 

 liet ligt echter op de voorzijde des lig< haams , waar de mantel open is 

 en het zeewater binnendringt. Daarom komt de paring van het manne- 

 tjen met het wijfjen op deze plaats, tot stand .... Dat bij de Polypodeu 



