32 



den naam van Ilectocotylie te geven , door aristoteles 

 werd gekend. Toch wordt uit de aandachtige lezing 



zijner geschriften duidelijk, niet alleen, dat de waar- 

 heid van het verhaal der toenmalige visschers , voor 

 wie de zaak geenzins een geheim was gebleven, 

 door hem werd in twijfel getrokken ; maar zelfs spreekt 

 hij als zijne eigen meening' uit, dat de paring der 

 Cephalopoden op eene geheel andere wijze geschiedt 12 ). 

 Ziedaar eene waarneming, die, als zoodanig, groo- 

 tendeels binnen aristoteles' bereik gelegen heeft. 

 Geheel anders wordt het , wanneer hem de leer der 

 zoogenoemde Parthenogenese , d. w. z. van de ont- 

 wikkeling van eijeren zonder voorafgegane bevruch- 

 ting — eene schijnbare uitzondering op de algemeen 

 erkende bevruchtingsleer, waarvan de beteekenis tot 

 dusver niet kan worden verklaard — wordt in den 

 mond gelegd. Moge hij met nog zoo vele bijzon- 

 derheden van de verwonderlijke huishouding der 

 bijen zijn bekend geweest ; dat hij zich van de raad- 

 selachtige verschijnselen , door de zooeven genoemde 

 theorie verklaard, op geheel andere wijze heeft re- 

 kenschap gegeven , blijkt uit zijne verklaring : » op 

 gelijke wijze als bij vele(?) visschen jongen worden 

 voortgebragt zonder voorafgegane paring, schijnt 

 dit volgens de waarnemingen te gebeuren bij de 

 bijen." De bedoelde visschen nu zijn uit de berig- 

 ten van aristoteles ten deele gebleken , hermaphro- 

 dieten te zijn; bij de overigen heeft hij aan spontane 

 generatie geloofd. Zoodanige poging tot verklaring 

 kan van aristoteles worden verwacht; maar het is 

 het wezen dezer groote ontdekking en de zeldzaam 

 moeijelijke onderzoekingen van von siebold , leuc- 

 kart e. a. miskennen, wanneer men verder gaat 



