28 



waarom aan deze of g-ene opvolging bij de behande- 

 ling- de voorkeur gegeven werd ; en de afwijkingen 

 van dezen regel zijn , mogelijke verminkingen en 

 soms klaarblijkelijke verwarringen in den text nog 

 daargelaten , in geenen deele talrijk genoeg , om de 

 strekking te doen tiit het oog verliezen. Ook een 

 oppervlakkig doorloopen van den hoofdinhond der 

 drie meest belangrijke zoölogische schriften van 

 aristoteles kan ons van de waarheid van het ge- 

 zegde overtuigen. 



Maar aan den anderen kant kan diezelfde verge- 

 lijking dienstbaar worden gemaakt , om te doen uit- 

 komen , welke waarde aan de door aristoteles aan- 

 genomen groepen behoort te worden gehecht. Even- 

 min als wij aan een systeem zouden denken , wanneer 

 (het is een voorbeeld aan meijer ontleend) johan- 

 nes muller in zijne voorlezing over vergelijkende 

 ontleedkunde , zonder meer , » dieren met éénen" , en 

 » dieren met twee gewichtsknobbels aan het achter- 

 hoofd" tegenover elkander stelt ; evenmin behoeven 

 wij in aristoteles' » eijerleggende of levendbarende" , 

 » loopende en zwemmende dieren" de hoofdgroepen 

 te zien van een systeem. En in zijne uitdrukkingen 

 TTTï)va , 7TopevTtKa , vtvGTiKa , behoeft in geenen deele 

 hoogere beteekenis te worden gezocht , dan men in 

 bergmann en leuckart's » laufende , gehende, fliëgende 

 und flugfiihige Thiere" heeft willen zien. 



Indien derhalve van een consequent volgehouden 

 stelsel bij aristoteles geen sprake wezen kan , — 

 men kan evenmin bij hem de grondslagen daarvan 

 vinden , als hij vaste benamingen bezat voor den 

 boogeren of lageren rang zijner groepen, aan onze 

 klassen, orden. enz. beantwoordende — indien 'er 



