27 



eene behoorlijk volgehouden natuurlijke verdeeling kan 

 worden gedacht , zou , bij het hem volkomen ontbre- 

 ken der daarvoor noodige grondslagen, met regt be- 

 lagchelijk zijn! 



Maar men vergete niet , dat aristoteles zelf met 

 het gebruik zijner groepen eene gansch andere be- 

 doeling heeft gehad. Met reden heeft reeds cuvier 

 'er op gewezen , dat men de Historia animalium met 

 zeker vooroordeel heeft opgevat , meenende , daarin 

 een systematisch leerboek aan te zullen treffen, van 

 gelijke geaardheid , als die wij thans bezitten ; ter- 

 wijl , brj een physiologïsche verdeeling van het onder- 

 werp , van de behandeling van afzonderlijke dieren 

 alleen als voorbeelden voor de uitgesproken algemeene 

 stellingen kon sprake zijn. » En onder dat vooroor- 

 deel liggende" - — zegt bona meijer — »kon aris- 

 toteles evenmin bevredigen , als bergmann en leuc- 

 kart's analomisch-'phjsiolofjische Uebersicht des Thier- 

 reichs hem bevredigen zou , die een boek als van 

 der hoeven's, Handboek der Dierkunde had verwacht." 



In zijne ware beteekenis beschouwd — en waarom 

 niet , gelijk meijer dit doet , met een werk als het 

 zoo straks genoemde vergeleken — zal de Historia 

 Animalium in de eerste plaats blijken , in geenen 

 deele lewes' benaming te verdienen : eene opeenhoo- 

 ping van daadzaken , zonder regel bijeengebragt — 

 eene beschouwing , trouwens reeds vóór hem door 

 artedi en réaumur uitgesproken. Want altoos wor- 

 den in de verschillende hoofdstukken de dieren in 

 zekere , telkens terugkeerende , volgorde doorloopen ; 

 eene volgorde , natuurlijk gewijzigd naarmate dit tot 

 toelichting der behandelde physiologische stoffe wordt 

 gevorderd ; soms worden de redenen aangegeven , 



