9.5! 



er niet ééne goede beschrijving- daarin te vinden zou 

 zijn , mogen die van den Chamaeleon , van den Hip- 

 pelaphus (onzen Nijlghau) bewijzen. 



En vinden we niet in dezelfde verhandeling* , waar- 

 uit de meest zonderlinge misgrepen door ons konden 

 worden aangehaald , het bewijs , dat aristoteles de 

 beteekenis der zoötomie als grondslag der biologische 

 wetenschappen heeft begrepen , en — al was het 

 op nog zoo onvolkomen wijze — naar de algemeene 

 wetten des levens heeft gezocht ? — Daarin hebben 

 zijne navolgers verre bij hem achtergestaan , en het 

 is nog niet zeer lang geleden , dat men op nieuw 

 heeft ingezien , wat aristoteles voor tweeëntwintig 

 eeuwen niet ontging. 



En worden niet , onmiddelijk na opgaven over de 

 galblaas — ik beken het — sterk pleitende tegen 

 zijne autopsie, over 't verwaarloozen waarvan reeds 

 vesalius hem heeft aangevallen, naar aanleiding van 

 zijn beweren , dat de mensch slechts een achttal rib- 

 ben bezit ; — worden niet onmiddelijk daarna eenige 

 regelen aangetroffen over de beteekenis der uitschei* 

 dingen in het organisme , die zelfs voor eene kritiek 

 als die van lewes » een tegenwigt" heeten , » tegen 

 de vele formele teleologische verklaringen , die in de 

 schriften van aristoteles worden gevonden ," en a. 

 li. w. een begin zijn van philosophische anatomie ! 



Vinden we niet in den aanhef van het tweede 

 boek der verhandeling » over de deelen der dieren" 

 onze weefsels , onze organen op 't duidelijkst uiteen- 

 gezet , nadat vooraf op de chemische samenstelling 

 is gewezen ? — de eerste sporen eener algemeene 

 ontleedkunde en weefselleer, gelijk die later door 

 bichat en anderen tot een' afzonderlijken tak van 

 wetenschap zouden worden verheven ~). 



