DU VELiVY ET DU VIVARAIS. II7 



TEXTE DE SIDOINE APOLLINAIRE 



Rumor est Gothos in Romanum solum castra movisse. 

 Huic semper irruptioni nos miseri Arverni janua sumus. 

 Namque odiis inimicorum hinc peculiaria fomenta subminis- 

 tramus, quia quod necdum terminos suos ab Oceano in 

 Rhodanum Ligeris alveo limitaverunt, solam sub ope Christi 

 moram de nostra tantum obice patiuntur. Circumjactarum 

 vero spatia, tractumque rcgionum jam pridem regni minacis 

 importuna devoravit impressio. Sed animosi fati nostree tam 

 temeraricË , tamque periculosa3 non nos aut ambustam 

 murorum faciem, aut putrem sudium cratem, aut propu- 

 gnacula vigilum trita pectoribus confidimus opitulatura : 

 solo tamen invectarum te auctore rogationum palpamur 

 auxilio: quibus inchoandis instituendisque populus Arvernus, 

 et si non elîectu pari, affectu certe non impari cœpit initiari, 

 et ob hoc circumfusis necdum dat terga terroribus. Non 

 enim latet nostram sciscitationem, primis temporibus ha- 

 rumce supplicationum institutarum, civitas cœlitus tibi 

 crédita per cujusmodi prodigiorum terriculamenta vacuaba- 

 tur. Nam modo scenœ m^enium publicorum crebris terras 

 motibus concutiebantur; nunc ignés sœpe flammati caducas 

 culminum cristas superjecto favillarum monte tumubalant ; 

 nunc stupenda foro cubilia coUocabant audacium pavenda 

 mansuetudo cervorum: cum tu inter ista discessu primorum 

 populariumque statu urbis exinanito, ad nova celer veterum 

 Ninivitarum exempla decurristi, ne divinœ admonitioni tua 

 quoque desperatio conviciaretur. 



Mones minacem rerra^ motuum conflictationem fidei sta- 

 bilitate firmandam. 



Lettres. — Liv. VII. — L. i. 



