51 



V 3 Monte-Verde abimdat, et S. Nicolao ex. gr. secus 

 U viam consularem Caminho-novo dietam, supra aede- 

 Thomas Pires. 



Fl. per totum fere annum , inde a Julio ad 

 Februarium Martiumque nobis visa. 



Y- bravensis: erecta, caulibus medulla 

 farctis, inferioribus densissime et breviter paten- 

 tim strigoso - villosulis striato - subangulosis , foliis 

 formae fere a. , supra glabris nitidis ad nervos 

 tantum vel interdum totis puree pilosis, subtus 

 pallidioribus dense breviterque pilosis, ealycis basi 

 saepe rubro notati laciniis anguste lanceolatis, om- 

 nium varietatum maxime elongatis brevissime stri- 

 gosis margine pilis longioribus setiformibus cilia- 

 tis, corolla extus puberula intus glabra calyce 

 duplo triplove longiore pallide albido- flaves- 

 cente cum venis viridibus, extremo limbo saepe 

 anguste et inconspieue violaceo-marginata, filamen- 

 tis pilis paucissimis adpressis, ovario citrino nitido 

 puberulo basin versus glabrescente, stylo incluso 

 albido stamina duplo fere excedente parte infe- 

 riore puberulo, seminibus luteis nitidis. 



11AB. in ins. Bravae rupibus altioribus, eo- 

 piose; ibique ab incolis Ortiga bran c a sive 

 Vel ho teso i. e. Urtica alba vel Senex rigidus 

 vocatur. In horto botanico Berolinensi haec va- 



nillic 



conspicua, 

 abunde florens , 



jam per 

 iramutata 



rietas, caeteris minus 

 septennium culta et 

 mansit. 



8. hispida: fere tota setoso-hispida , caule 

 striato folioso, foliis interne dense positis, superio- 

 ribus inter se remotiusculis oblongo-spathulatis 

 basi longo tractu attenuates sessilibus obtusiuscu- 

 lis, subtus dense setoso-strigosis supra glabrescen- 

 tibus pilis raris strigosis obsitis crebro reticulato- 

 venosis, floribus subexiguis, ealycis profunde par- 

 titi laciniis lanceolato-triangularibus acutis hirtis 

 inargine setoso - ciliatis , corolla calyce duplo lon- 

 giore extus pubescente, stylo apice exserto. 



HAB. in insula Santiago, loco natali specia- 

 liore ignoto. Inter reliquias b. Bocandei inven- 

 tam e pessimis exemplis imperfecte tantum novi- 

 mus. Fieri potest, hanc propriam esse speciem; 

 eximia setositate florumque exiguitate habitu sal- 

 tern a stirpe Webbiana, quae probabiliter et Smi- 

 thiana , magnopere recedit ; tamen ab hac earn 

 separare non ausi suinus. 



Ciampanulae jacobaeae radix est tortuoso-fusi- 

 formos, versus collum inflata, colore pallide hiteo- 

 | fusco, cortice suberoso, brevis circ. l-pollicaris, 

 inferne fibris nonnullis instructa. Ilerba inodora, 

 insipida scatet lacte. Calyx inter lacinias appen- 

 dices gerit auriculaeformas. Species est ex toto 



gorgadensis. 



134. C. dichotoma, L. 



jjLegimus semel tantum hanc speciem in ru- 

 pibus siccissimis prope Sanctam Crucem Tenerif- 

 fae" (Webb Berthelot, Phytogr. canar. III. p. 8). 

 Non ita rara tamen est, quam citatis verbis non 

 potest non videri. Abundantissime enim crescit 

 in valle calida nudaque mari proxima Barranco 

 hondo et hinc inde in glareosis versus ostium 





convallis Tajodio, gregarie, utrisque S. Crucensi 

 urbi vicinis! Porro in eidem propinquis Barranco 

 de Surrita a cl. Berthelot, Barranco Santo a cl. 

 Bourgeau lecta fuit. — Handia, prope Cofeito! et 

 alibi in Fuertaventura et Lanzarote (Hartung). 



Fl, Februario ad Aprilem. Plantae canarien- 

 sis in eadem statione ealycis appendices longiores 

 vel breviores plus minusve adpreMM et speciei 

 tvpum et Candolleanam varietatem brachuitamre- 

 praesentant. 



135. Wahlenbergia lob el io ides, Webb. 

 Berth. 



Planta gorgadensis ad form am in Canariis vul- 

 gatam a. Gussonei, W. B., W. nutabundae, Guss. 

 synonymam, pertimt; est enim robusta et latifo- 

 lia, nutantque flores. Sola panicula, quantuiKiue 

 in sterilissimis crescat, diifusa, multitlora recedit a 

 canariensi simpliciore magisque pauciflora. Corol- 

 lae ex albido coerulescentes. 



] \\i. non solum in ins. St. Antao, ubi cl. 

 A. Schmidt primus earn observavit nosque in al- 

 tissimo jugo Cumbre sat fri'quentem vidimus, sed 

 etiam in S. Vicente in medio adscensu cacuminis 

 Monte- Verde, m. Februario 1S53 jam pro maiore 

 parte deflorata, nobis obvia. 



136. Musschia aurea, Dumoit, Campa- 

 nula aurea, L. a Labillardifere et Savinon in ex- 

 celso Teyde locis vicinis, a Bory de St. Vincent 

 circa Orotavam quoque crescere fertur; sed certe 

 stirps canadensis non est. Cl. Link iam dubitan- 

 ter inter tales earn enumerat neque ab ullo re- 

 centiorum extra Maderam repertam fuisse earn 

 scimus. Laudati viri, ad quos plantae maderen- 

 sis fama tantum pervenisse videtur, Canarinae 

 Campanulae florum colore et fulgore verosimiliter 

 decepti, hanc in Teneriffa sat vulgatam, per er- 

 rorem nomine Campanulae aureae salutaverint. 



Ericaceae. 



137. Clethra arborea, Hort. Kew. e 

 florae cananensis catalogo delenda est, uti iam 

 amic. Schacht recte monuit. In convalle de N. 

 Sra. de Gracia sub urbe Laguna sita, ubi a b. Buch 

 indicatur, omnino deest, neque, quum in Madera, 

 vera ejus patria, excelsorum jugorum incola, hae« 

 vallis autera calidior sit, facile sylvestris crescere 

 potest. Nunquam ne cultam quidem nobilissimam 

 arborem in Canariis conspeximus. Error eo for- 

 tasse natus, quod nomine Folhado, in Madera 

 Clethrae solerani, in Fortunatis (mutata orthogra- 

 phia) Viburnum rugosum, Pers. salutatur. 



Asclepiadeae. 



138. Asclepias curassavica, L. vulgo: 

 Amor indiano. 



HAB. in paludosis Gomerae: Barranco de S. 

 Sebastian inter Juncos et Equiseta; nee non ad 

 ostium vallis del Gran-Rey! nunc ex toto syl- 

 vestris. In Canaria etiam efferata esse dieitur. 



FL auctumno. 



> 



139. Ceropegia fusca, C. Bolle. . 



C. caulibus flabelliformibus crassis basi humi- <j 



r^si^y 



