COMMELYNACEAE. 25 
OBSERVATIO IL 
Quamvis auctores communi consensu Mayacam Commelynae affinem esse statuant, nobis tamen 
non levibus characteribus a legitimis Commelynacearum generibus recedere videtur; ita ut in posterum 
certe in propriam in hoc ordine tribum, fortassis in distinctum ordinem inter Commelynaceas et Xyri- 
deas medium separandam esse credamus. —Commnelynaceae hoc charactere omnes inter se conveniunt, 
quod ovario gaudeant triloculari, e tribus (v. rarius abortu duobus), carpellis, sepalis oppositis conflato, 
carpellorum marginibus introflexis dissepimenta constituentibus. Seminum placentatio sepalis itidem ex 
angulo centrali loculorum opposita et loculicida dehiscentia, ita ut carpella singula medio dorso findan- 
tur, et marginum introflexorum ope cum proxime contiguo juncta, dissepimenta auferant; ommibus v. 
2 
tamen plerisque est eadem. In Mayaca carpella tria pariter adsunt, sed sepalis alterna, marginibus 
simpliciter applicitis, nequidquam introflexis, in ovarium uniloculare coéuntia; placentaeque filiformes et 
ita tenues, ut obsoletas fere dixeris, nec ulla aetate, quemadmodum illustris Jussiaevus id olim est suspi- 
catus!), in dissepimenta, per maturitatem demum retracta, tumentes , singulorum carpellorum axi, ideo- 
que e regione petalorum adnatae. 
Probe quidem novimus Robertum Brownium, quem communem nostrum omniumque quibus sa- 
cratiora scientiae botanicae penetralia ingredi cordi est, ducem et magistrum grata mente veneramur, in 
eam inclinare sententiam: carpella in plantis monocotyledoneis constanter perigonii laciniis exterioribus 
esse opposita?); unde etiam nonnisi post maturum et iteratum examen, omnibusque rationum momentis 
rite expensis, alium esse istarum partium in Mayaca situm adfirmamus, Doctrina de ovulis e carpello- 
rum marginibus ortum ducentibus, a Candolleo post Brownium proposita *), ab Agardhio primum, deinde 
ab uno e nobis impugnata^), carpella Mayacae ad situm sepalis oppositum necessario reduceret, pla- 
centis ex hac theoria ad carpellorum suturam sitis, quod tamen in hoc genere concedere vel textura 
per omnem valvularum, in quas capsula dehiscit, superficiem continua, nec ullibi interrupta, et mani- 
festa ad. dehiscentiae lineam cum sepalis alternantem suturae, quam medium carpellorum esse nervum 
adversarii postulant, praesentia vetaret; etiamsi totum hoc dogma, naturá duce freti et nullis auctorita- 
tibus moti, falsissimum non haberemus. | 
Singularis est seminum in Mayaca structura. In ampliori capsulae caverna in omnem sensum 
libere evoluta, formam adipiscuntur ovato-globosam, mec uti in reliquis Commelynacearum generibus, 
quorum ovula angusto loculorum carcere inclusa, parietibus duplicatis et mutua inter se pressione di- 
versimode in evolutione sua impediuntur, angulatam. Altera extremitate ope funiculi brevissimi um- 
bilico excavatim impresso, et testae elevatione angustissima limitato affixa, alteram horizontaliter versus 
idealem capsulae axim, v. paulisper oblique ad ejusdem apicem porrigunt. Testa crustacea fragilis, re- 
tieulatim scrobiculata et costis tuberculosis, longitudinaliter ab umbilico versus seminis apicem protensis 
exsculpta, eo puncto quo hae costae confluunt, umbilico e diametro opposito, foraminulo, annulo bre- 
viter ex ipsa testae substantia elevato cincto, est pertusa. Nucleus endopleurà inclusus, e testa facile 
solvendus, altero latere capsulae basin respiciente rhaphe percursus, apice ubi hujus vasa definiuntur in 
papillae speciem tumet, quam testae foramini immissam, ultra eandem exserit, colore niveo et texturae 
teneritate a testae crusta in semine primo intuitu dignoscendam. —Verticalis sectio ostendit papillam ab 
endopleura, hoc puncto ubi rhapheos vasa finiuntur tumente, esse repetendam; ita ut pro chalaza eandem 
recte habueris. Albumen carnosum endopleurae cavitatem explens, apice nonnihil complanatum, imposi- 
tum habet in fungilli inversi speciem embryonem minimum, extremitate angustiori chalazam contingen- 
tem. . Commelynacearum semina potissimum relativo umbilici et embryonis situ, papillae eundem indi- 
cantis diversa naturà, et ipsa embryonis forma differunt. Embryonis relate ad umbilicum situs lateralis, 
qualem Commelynaceae plurimae ostendunt, minoris fortassis est ponderis habendus, cum neque in 
omnibus generibus, neque in omnibus ejusdem generis speciebus constans, ab impedità per mutuam et 
parietum. pressionem ovulorum in omnem sensum aequabili evolutione sit repetendus , unde in diversae 
configurationis seminibus diversus reperitur. Papillam embryonis situm in Commelynaceis indicantem, 
quae inter principales ordinis characteres merito numeratur, pariter a chalaza in testem agente, eamque 
1) Jussieu, Genera plant. p. 45. 
*) R. Brown, Append. to Denham, Oudney et Clappert. Narrative, p. 423. Vermischte Schriften , IV. 69. 
5) R. Brown, in Linn. Transact. XIIL 211, Vermischte Schriften, II. 623, 
4) Agardh, Essai de réduire la Physiologie végétale à des principes fondamentaux, Lund. 1938. p. 28, 29, Endlicher in Linnaea, 
VIL. 37. 
"7 
é 
