415 
sidentibus, plicatis, lanceolatis parvis in spinam longiusculam pun- 
gentem nitentem abeuntibus; axillis bifloris, floribus spieatim 
secus totum ramum dispositis; bracteis membranaceis mox 
deciduis (et tunc aegre visibilis) lineari-oblongisnavieularibus 
superne margineque lanatis calyce brevioribus; calycis mox 
et facillime ad basin glabram fissili dense lanati 
dentibus subulatis lana oceultis tubo brevioribus ; floribus parvis 
ochroleueis, vexilli lamina fusco nervata emarginata 
ungue pallido ea latiore 2'/,plo breviore; alis carina sub- 
longioribus lamina oblonga basi semicordata ungue filiformi multo 
latiore; ovario ellipsoideo patule aka stylo glaberrimo apicem 
versus rel legumine ienoto. b. 
agonia ad Tossia in Mal die 19. julio 1892 leg. 
Sintenist (Exsice. no. 4713). | 
mensiones: Frutex eirc. 20 cm altus, ramis 5—6 mm 
erassis, ae 13—16 mm longis; folia cum petiolo semicentimetrali 
16 mm longa 13 1a foliola 7 min fere Ion it et (explanata!) 
15 lata; ap 6 mm eire. longus; vexillum 9 lon 
yn. A. fissus Freyn et Sint. in Sint. Busen. (infolge eines 
Schreibfehlers). 
rutex humilis facie omnino Astrag. pseudocaspium Fisch. 
et A. caucasicum Pall. referens quae species ambae ob caly- 
cem non fissilem ad sectionem XLI. Adiaspastus militant. Vero 
affınis noster est Astragalo mesoleio Boiss. habitu etiam persimili, 
sed stipulis canis (nec glabris) foliolis elliptico-oblongis (nee lanceolatis) 
erispule puberulis (nec tomentosis) calyce vilosissimo (nee lanato), 
en Tees manifeste longiore diverso. 4. gummifer Lab. et 
rnefortii Boiss. jam calyeis basi etiam villosa (nee glabra) 
aliis par minus gravioribus neglectis differunt. Insuper differunt 
species spicatae calyce fissili donatae e sectione Stenonychium Bunge 
ungue lamina vexilli breviore, Rhacophora Bunge bracteis latis et 
Pierophora Bunge praesentia bracteolarum — omnes haec autem 
vexillo stenonychio (nee platonychio), 4A. caucasicus Pall. et 
A. pseudocaspius Fisch. a nostro primo visu calyeinis dentibus 
lanceolatis porreetis lana non oceultatis discernendi. 
Subsp. Astragalus neglectus Freyn. Habitu robustiore, 
ramis erassioribus spinis usque 3°5 em. longis, foliolis 6—-7 jugis sub- 
majoribus, spieis densioribus crassioribus et vexillo manifestius pan- 
duraeformi ab Astragalo fissili typico diversus. 
ranscaucasia ad Tifiim in collibus ad meridium horti 
sitis die 8. julio 1890 leggt. Sommier et Levier! (Exsiee. 
0. 34). 
ERDE (XLIV. Rhacophorus) Prantlianus Freyn 
nom. n Syn.: A. candiecans Freyn et Sint. in Oesterr. Botan. 
Zeitschr. Xu. (1892 p. 9 non Pall. Astrag. (1800). Da ich über- 
sehen hatte, dass der von mir angewendete Name „candicans“ schon 
