﻿14*; 



nae (L. p. p.) Rchb. facie, sed aliquanto majores et colore inter 

 parentum intermedio, i. e. violaceo-azureo, obscuro; sepala 

 lanceolata, acuta, appendiculata; petala sat lata margine inter se 

 obtegentia, plerumque nonnulla paulisper emarginata, media 

 basibarbata. infima longiora; calcar appendicibus sepalorum 

 duplo-triplo loDgius (ca. 3 mm long.), eras sum rectum apice obtusum 

 emarginatum, albidum; stylus cavus, ipsa basi paullulum genicu- 

 latus, ceterum rectus, apicem versus clavaeformi-inerassatus ; stigma 

 obtuso-rotundatum, in ambitu superiore papillis paucis, in 

 inferiore autem rostello parvulo instructum, rostelli orificium 

 prorsus spectat (Tab. V, Pig. c X O; granula pollinis omnia 

 frustranea, rarissime inveniuntur singula bene evoluta. Flores 

 aestivales (rari) eleistogami, parvi in pedunculo brevi. Fructus 

 numquam evolvuntur. 



Fundort: Bisher nur zwei reich ausgebreitete Stauden, nahe 

 bei einander, zwischen den Eltern im Parkwalde des Gutes Kud- 

 japa beim Stadtchen Arensburg auf der Insel Oesel, wo ich 

 die Pflanze im Mai 1901 entdeckt und seitdem mehrmals wieder 

 aufgesucht habe. Beide Stauden bluhten nur sehr sparlich. 



II. Viola montana L. fl. suec. X uliginosa Bess. hybr. no v. 

 Icon. Tab. VI. 



Exsicc. in herbario meo sub No. No. 

 form, a) 13673, 13411 = 15268 = 16380. 15268 a 

 form. 6) 13672, 13676, 13409 = 15267 = 16373, 15272 

 in herb. Dris. Lackschewitz Libaviae sub No. No. 



form, a) 2862, 3089; form, b) 2863, 3081, 3090, 3135 

 in herbariis Dris. Klinge f Petropoli, R. Lehberti Eevale 

 et Musei Eevalensis. Praeterea exsiccatae meae hoc anno 

 prodibuntin editione „Violarum exsiccatarum" el. W. Becker 1 

 (Germania prov. Saxonia) et in herbariis permutatoriis el. 

 Dorfleri (Vindobonae) et Prof. Kusnezowii (Dorpate). 

 Caules praecedentis, sed altiores, sub finem aestatis non- 

 nunquam 30 cm aequantes. Folia posteriora profunde eordata, basi 

 in petiolum alatum decurrentia, lateribus plerumque subcon- 

 cavis in apicem obtusiusculum attenuata, usque ad 65 mm longa 

 et 45 mm lata. Stipulae inferiores praecedenti similes, 

 ad trientem usque petiolo adnatae (Tab. VI, Fig. A); superiores 

 majores (— 15 mm) liber ae, margine interiore subintegro, ex- 

 teriore plerumque plus minus dentato (Tab. VI, Fig. B). Flo res 

 vernales in axillis foliorum caulis infimorum enascentes, pedun- 

 culis longis, in supremo quadrante bracteolatis caulem superantes. 

 Flores iis praecedentis majores. longiores quam latiores, 

 Violae montanae L. fl. suec. faciem praebentes sed plerum- 

 que majores et colore violaceo-azureo — licet aliquantum 

 dilutiore praecedentis — diversi. 



