99 





?° ipsa pallidior; e chalaza testa intrat cavitatem 

 J albuminis massam formans, fibroso-lignosam (sic- 





cando tantum?) densam duram, supra b; in ultra 

 0,01 crassam quae turn expanditur, in medio 

 eminis erassitiem 0,02 et ultra adipiscitur et irre- 

 gulariter lobata evadit, lobis denuo sinuatis et 

 undique ab albmnine dense cinetis (nee autem 

 ullo modo albumen ruminatum refert!). Albu- 

 men eburneum minute radiatim striatum, C 



crassurn 



003 



omnes sinuositates massae cen- 

 tralis sequens; embryum semper in basi semi- 

 nis, mucroni pungenti oppositum, chalazae autem 

 nunc oppositum, nunc lateral* , in cavitatae (supra 

 descripta umbonis) sessile, a massae centralis lobo 

 nunc centrali, nunc laterali quodam suffultum, co- 

 nicum, subbilobum (siccandoV), cavitatem jam dic- 

 tam periphericam albuminis baud implens. 



Teysmannia *) altifrons Zoll. Blass. 



(Bonpl. (1858) YIL 322.) 



Obsei*v. De hac specie valde insigni fron- 

 dem tantum vidi unicamelliptico-oblongam, utrinque 

 praecipue autem basin versus attenuatam, 1,5 cir- 

 citer longam et 0,4 circ. latam plicatam coriaceam 

 cinerascenti-viridem. Nuper (8. Juli 185C) 35 a- 

 taviae morbo pernicioso prostratus, paucos dies 

 ante quam vela patriam versus dederim, ab hortu 

 lano amico J. E. Teysmann litteras accepi se- 

 quentes : „Hoc ipso momento recepi semina suma- 

 trana, et inter ea novae cujusdam Dammarae(V), 

 novae Isona ndrae (?), Podocarpus spec, 

 Casuarinae sumatranae, Ternstroemia- 

 ceae cujusdam, et prae gaudio meo maximo fructu 

 illius palmae dubiae, Belowan dictae, quae frondes 

 gerit integras uti Musa quaedam. Est re vera 

 palma, cujus fructus interne plane conveniunt cum 

 iis Livistonae Di epe nho rs ti etc. etc." Cae- 

 tera mibi sunt ignota, utinam dominus ille prae- 

 stantissimus Diepenborst seriori tempore flores 

 cum pedunculo et spatba mitteret quo dubitatione> 

 nostrae solverentur. 



SMILACEAE. 



(Orsb. 1. c. p. 166.) 



Asparagopsis floribunda Kntb. 



Synwi. 



(Knth. En. V. 98. 33.) 



Geitonoplesium scandens 

 Hsskl. et Knth. 1. c. 113. 3. Teugmunde 



Japanensium. 



Observ. I. A. Geitonoplesio Cunn. (Knth. 

 1. c. 112), cui olim adscripsi hanc speciem, diftert 

 nostra: perigonio corollaceo persistenti, folioli 



*) T e y s mannia Zoll. nee Teysmannia Miq. Flor. 

 Ind. Bat. II. 455, quod nomen ipse autor Florae hujus 

 (1. c. II. 1080) retraxit et nomen „Parapottsia tt 

 proposuit. 



1-nerviis, antheris ovatis supra basin versus me- °j 

 dium insortis , incumbent! bus, gemmulis ex apice 6 

 loculorum pendulis biseriatis 4 in loculo quoque, 

 stylo brevi toreti 3- ileato, stigmate 3-fido ; laci- 

 niis pahmtibus, subreHexis, b. ea tricocca, oeocii 

 1 — 2 saepe sterilibus, baud rite evolutis, ferti- 

 libus plus du])lo majoribus globosis, abortu mo 

 nospermis et foliorum forma. — A. M y r s i - 

 phyllo Wild. (Knth. 1. c. 105) cladodiis baud 

 foliaceis diversa est, seminibus in loculis solitariis. 

 Char, gen- Aspara^opseos Knth. 1. c. 76 

 paullo nmtandus: perigonii ioliolis sub anthaai pa- 



tentibus! 



Observ. II. A. javaniea Knth. I.e. 100. 35, 



differt inprimis: cladodiis setiformibus et race- 



mis apice comatis. 



DiagnoM 



ad A. flori- 



bundam Knth. I.e. nostram baud quadrat caule 



fruticoso sed 2J-. 



Desert ptioni 1. c. addam sequential llorbae 

 % scandentes, debiles, flexuosae, vix 2,0 akiores, 

 intense virides, prima juventute pallMiores-rigidius- 

 culae , nitidulae cladodiis jxrplurimis obtectar. 

 It a mi prima evolutione asparagiformes, s«'d tenues, 

 apice dense imbricatim-ioliati, primu virides, tere- 

 tes, lineis plurimis paullo elevatis longitudinal iter 

 notati, dein lineis purpureis minutis longitudina- 

 liter dispositis magis magisque densis fuscescentes, 

 postremo toti purpurei, seniores epidermide ex- 

 siccata canescenti - fulvi. S p i n a e e foliorum 

 appendicibus deorsum patentiusculis ortae, primo 

 ramis parallele - adpressae. Hamuli steriles 



plerumque solitarii, rarius tend, in ramis floren- 

 tibus 3 — 4-ni, intermedio plerumque sterili; fer- 

 tiles (racemuli) teretes, steriles suleato-4 — 5-angu- 

 lati, minutissime scabriusculi. Folia omnia basi 

 calcarato-appendiculata, c a u 1 i n a adpressa, mar- 

 gine latiusculo tenuissimo hyalino, 9 006 longa, 

 basi 0,002 lata; ramea minus rigida membra- 

 nacea minuta, celerrime marcescentia, a cladodiis 

 repressa, patentissima, late ovata, apice subulata 

 (nee marcescondo-h 

 dice calcariformi vix spinosa minori. Cladodia 

 fasciculata plerumque 5, nunc 7 in quoque fasci- 

 culo, fasciculis nunc valde approximatis subver- 

 ticillata, inaequalia 3 patentissima, intermedio 

 majori maximo, bina refracta (aut abortu 1, 

 nunc 4) minora; maximum ramorum uberiorura 



), vix 0,0015 longa, appen- 



0,01 



004— 0,003 longa, vix 



001 



001 



, minima 

 ramorum 



minus uberioruin et summorum omnia multo mi- 

 nora, omnia rigida pungentia; in ramis novcllis 

 et juxta ramos floriferos magis curvata, plus di- 

 midio angustiora, setacea. Pedicelli plerumque 

 ex eadem axilla bini, juxta eladodium caducum 



dium laterales, a brae tea foliiiormi sti- 



nterm 



003— 0,002 



longi, patenti-erecti aut pa- 

 tentes. Perigonii folio la obovato - oblonga, 

 sub anthesi patentissima, 0,<X)2 longa, viridi-flaves- 

 centia, acutiuscula concava, primo stamina reci- 

 pientia ; f i 1 a in e n t a erecto-patentia , teretiuscula 

 (nee linearia), crassiuscula, apice subulata; ant hi 

 rae purpureae incumbent* s minutae, lobis baseos 



