133 



/— 8^3- 



r Schultz Bip. Rubellum hoc antea 

 u herbario meo; 



66. 



non visum in 

 igitur pro rarissimo suinendum. 



Cass 



Tricho- 



gyne 

 Bip. 



diflora DC — Ifl. spicata, C. H. Schultz 

 Gnaphalium cauliflorum, D< sf. — G. am- 

 mophila, Wallich. 



I. foliis anguste-linearibns acutis capitula stra- 

 mineo-rutila vol ferruginea duplo vel triple su- 

 perantibus, flosculis foemineis plerumque 5 — -6, 

 rarius 1 — 2. 



Hujus speciei in tota Africa boreali nee non 

 in Capite Bonae Spei hinc inde et in Arabia atque 

 universo fere Oriente raroque etiam in India orien- 

 tali occurrentis, duae varietates inveniuntur in 

 Canariensi Archipelago : 



Var. a. Vulgaris: pusilla simplex vel ba.*i 

 parce ramosa; foliis cinereo- virentibus arachnoi- 

 deis, margine revolutis, apice in mucronem carti- 

 lagineum contractis; involueri squamis stramineo- 

 rutilis; flosculis foemineis plerumque 5 — 6. 



1IAB. in planitiebus collibusque tufaceis, quae 

 Toscales dicuntur, Candelariam Teneriffae et in 

 las Montanas de los Guirres i. e. Vulturum mon- 

 tibus prope Guimar. Floret Aprili. 



Var. p. PI a ni folia: robustior, basi ramosa; 



foliis opacis, supra arachnoideis, subtus cinereo- 



tomentosis planis obsolete mucronatis; involueri 



squamis ferrugineis , flosculis foemineis paucissi- 



mis 1 — 2. 



HAB. in Fuertaventurae peninsulae meridiona- 



lis Handiae montibus. Floret eodem mense. 



67. Pericallis cruenta. 



Senecio cruentus D. C, Prodr. VI, p. 410. 



Cineraria cruenta Mass., in THerit., Sert. angl. 26. 



Doronicum, C. H. Schultz Bip., in Phyt. can. II. 



In speciminibus spontaneis folia infra non 



cl. C. H. Schultz Bipontini ipsius 



purpurascunt u 



verba. Sic res in planta vulgatiore, qualis 



sunt 



locis 



S. 



magis campestribus et in fructicetis circ;t 

 Cruz de Tenerife provenit, certe se habet 



Exstitit tamen et forma foliis infra re vera splen- 

 dide cruentis, quae, sylvatica, Guimarensium, lau- 

 reta et Orotavensium castaneta incolit, ubi maxime 

 luxurians, saepe tripedalis menseque Aprili flori- 

 dissima superbit. Quoad indumentum sanguineum 

 conferatur etiam Herbarium Buchianum No. 27 1. 

 Hanc libenter, nominis cruenti gratia, pro spe- 

 ciei typum genuinum sumamus, eiaue tribuimus 



alas basales foliorum maximas 

 aequaliter dentatas, quae in Icone Phytopraphiae 



individuum 



eique 

 suborbiculares 



m- 



cananensis macrum 



nutae sunt et margine integrae. 



Formam albifloram foliorum 

 albido-tomentosa sylvestrem in 

 ranco del Agua legimus. 



68. Pericallis Webbii. 



depin 



"rente 



O 



mi- 



pagina 

 Guimarensi 



inferiore 



Bar- 



Doronicum 



C. H. Schultz, in Phyt. can. 



omnino eadem est 



No. 1373. 



Exsicc. 

 Bot. Mag. 



ac Doronicum Bourgaei, idem in Bourg. 



secundi itin. (1855) 



t. 4994. 



Non solum Icon, sed et sicca specimina com- 

 parata ne minimam quidem discrepantiam osten- 



dunt; neque 

 ^chultzio loco 



color florum di versus. A eel. 

 citato secundum scliedulaa Des- 



pr&mxianas radius albus dicitur, nos in terra na- 

 tali constanter radium discumque plantao florcn- 

 tis pulchre rose<>- lilacinos vidimus; defloratae 

 autem pallescit radius et demum albescit turn re- 

 fl<>xus, ita ut a disco obscure purpurea quam 

 maxime differat. 



Folia radicalia, 



in 



Phytographia canariensi 



indescripta, sunt longe petiolata, maxima 3 — 4" 

 lata et latiora cordato-orbiculata, 



lobata irregulariter 



lata 



margine sub 



(lentibus brevisnme 



mucronulatis, apice paulo protracta breviter rnu- 

 cronata, supra viridia, subtus viridescenti - albido- 



tomentosa. Petiolus puberulus, supra auriculij 



sessilibus rotundis obsitus est vel nudus. Cauli 



crassissimus (plures digitos crassos) parte inferiore 

 auriculis basalibus foliorum approxirnatis foliaceo- 

 squamosus apparet et in altitudincm pro 

 ingentem interdum 5 — 7-pedabMii excrescit. 



certe omnium Pericallidum canariensium 



hor- 



genere 

 Haec 



euim 



in 



altissima et elegantissima dignaque q 

 tis colatur. In ipsa Canaria patria eaiu in oppidi 

 Arucas ambulacro publico plantatam vidimus. 

 Sylvcstris occurrit in la Vega de S. Brigida, in 

 convalle de la Virgen et del Angostura aliisque 

 permultis locis fertilioribus copiose; nullibi majore 

 abundantia et ubertate quam Tenteniguadae , ubi 

 in salicetis madidis palmis commixtis cum Scrofu- 

 laria calliantha, Webb et Berth., ad Junium usque 

 florentem conspeximus. Despreaux jam m. Ja- 

 nuario in rupibus maritimis earn florere certiores 

 nos reddit. Recenter in hortum botanicum R. Be- 

 rolinensem earn introduximus. 



69. 



Senecio Teneriffae. 



C. EL Schultz, Bip., in Bourgeau, Excice. sec. 



itin. No. 87 7 (sine diagn 

 S. foeniculaceus Ten. var. glabra; foliis profun- 

 dus serrato-incisis, Steetz in litteris (dubitanter). 



Sect. I. Obaejacae. D. C, Prodr. VI, p. 341. 



Herbaceus erectus glaber; caule striato sim- 

 plici, vel superne ramoso ibidemque interdum 

 pilis nonnullis adsperso; foliis petiolatis obovatis 

 grosse serratis, superioribus sessilibus, basi semi- 

 amplexicauli - auriculatis subpinnatifidis, vd grosse 

 serratis, serraturis sursum spectantibus acutiuscu- 

 lis, parce denticulatis continuis, nee rachidis den- 

 ticulatae interstitiis interruptis , corymbo laxo 

 oligocephalo ; capitulis demum longe pedicellatis ; 

 involueri sauamis inferioribus brevibus ■" — -*• 



squamis 



anguste 



lanceolatis acutis, margine membranaceo angus- 

 tissimo, superioribus longis, late linearibus lateque 

 membranaceo -marginatis, omnibus plus minusque 

 apice nigro-sphacelatis ; radii ligulis minutis 3-ve- 

 niis luteis; achaeniis cinereo-hirtis, lV2-linearibus, 

 pappo corollis sublongiore. 



HAB. in Teneritia: Barranco del Bufadero 

 ad rivulum (1S51) et in ruderatis herbosis pin- 

 guibus prope S. 



Miguel 



l^agunae 

 gionis mediae: 

 geau (1855). 



urbi vicino (1856!). 



de Geneto , pagum 



In homidis re- 



acruna 



