284 





transgreditur. Hie una cum Arabi albida, Stev. 



magna copia crescit. 



Floret Junio. 



ill. Salvia Bolleana, de Noe in sche- 



dulis. 



S. Broussoneti, C. Bolle in litteris ad cl. See- 

 mann et in hortis Berthelotiano et Regio bota- 

 nico Berolinensi, non Benth. 



Suffruticosa, 1 — 2-pedalis apice paniculato- 

 raniosa subviscoso - hirsuta, foliis petiolatis ero- 

 siusculis pannosis ample ovatis obtusis sinuato- 

 dentatis basi cordatis supra molliter hirsutis, sub- 

 tus reticulato-venosis et inter venas niveo-tomen- 

 tosis, superioribus minoribus breviusque petiolatis 

 late ovatis acuminatis dentato-serratis, floralibus 

 submembranaceis ovatis acuminatis apice spinosis 

 longe ciliatis persistentibus calyce subbrevioribus 

 villosis, calycis campanulati-villosi labio superiore 

 3-dentato, dente medio minimo, lateralibus et 

 dentibus labii inferioris spinescentibus, corollis ca- 

 lyce subduplo longioribus tubo calycem aequante 

 sub fauce ventricoso, labio superiore falcato-eom- 



presso (de No 6). 



Ditfert secundum cl. nomendatorem a S. Brous- 

 soneti, Benth., cui similis et pro qua primum eum 

 sumpsiinus, ilorum paniculis gracilioribus, villo- 

 sioribus, bracteis calycinis ovatis, acutis vel del- 

 toideis, membranaceis, corollae labio inferioris 

 lobo medio profunde emarginato. 



HAB. in Teneriffae rupestribus calidioribus 

 praesertim maritimis, primum inter Taganana et 

 convallem parvam 



(Decembri 1S51), ubi comite cl. J. D. Dugour 

 adhuc floridam legi. Inveni florentem mensibus 

 Februario et Julio 1852 in valle Igueste de S. 

 Andres, locis duobus, quorum alter in adverso 

 montis Atalaya, semper rarissimam. Locum na- 

 talem retro Taganana a. 1856 iterum vidi plantae- 

 que, juxta semitam superiorem, in exiguo spatio 

 copiam non parvam jeperi. 



Salvia Broussonetii, Willd., Herb. No. 587 

 (S. Broussoneti, Benth.) nostrae valde affinis, non 

 est planta canariensis, sed Mauritania tingitana 

 patria 1. c. inscripta. Sequatur hie diagnosis prima 

 Willdenowiana inedita : 



S. (Broussonetii) foliis cordatis, repando-cre- 

 natis, subtus tomentosis, calycibus pedunculisque 



piloso-viscosis. 



Huic in Phytographia canariensi corolla coe- 

 rulea attribuitur; quae in S. Bolleana alba, major, 

 labio superiore fortius falcato. Caeterum nostra 

 valde viscosa, calycem resina aureo-punctatum, 

 semina atra gerit. 



112. S. canariensis, L. , Sp. pi. p. 38. 



Praeter communem duas exhibet formas prae- 

 claras, indescriptas : 



a. candidissima: ramis densissime albo- 

 lanatis floccosis foliis late triangularibus hastatis 

 undique tomento albo floccosis, subtus candidissi- 

 mis, floralibus splendide violaceo-purpureis, caly- 

 ij cibus punctis gummosis aureis dense conspersis. 

 L HAB. eopiosissime in vallibus calidis Canariae 



de las Bodegas mihi obvia 



Magnae meridionalis, praecipue in Barranco de 

 Fatalga, cujus declivia dense vestit miroque modo 



condecorat. 



8. alb i flora: ramis junioribus lanatis, foliis 

 breviter petiolatis elongatis linearibus vel sublan- 



ceolatis basi hastatis 



obtusiusculis 



rugosis 

 nervum medium 



inflo- 



apice 



tomentosis supra viridibus secus 

 densius tomentosis, subtus albo-lanatis reticulatis 

 punctis rubris gummosis dense conspersis, 

 rescentia arete racemosa, racemis ramosis abbre- 

 viatis breviter hispido-pilosis, foliis floralibus late 

 ovatis subacutis viridibus hispidulis vel glabre- 

 scentibus hispido-ciliatis cum calycibus sanguineo- 

 punctatis, his hispidulis incurvo-campanulatis labio 

 superiore trilobo lobis muticis inferiore multo bre- 

 viore bifido lobis mucronulatis, toto calyce mem- 

 branaceo-reticulato-venoso, corolla alba parte ex- 

 serta calycis longitudine, galea falcata extus 



hispido-pilosa. 



HAB. in Teneriffa, ad basin collis olim igni- 

 vomi Montana de Zofra. In horto botanico Be- 

 rolinensi culta per plures annos hucusque immu- 

 tata mansit ac propriae fere speciei habitum quen- 



dam servavit. 



Calyces interdum subcolorati. Punctilios gu- 

 mosos sanguineos tanta abundantia gignit haec 

 varietas nostra albiflora, ut in ipsa corolla saepe 



copiose reperiantur. 



Floret S. canariensis, cum formis citatis vere 

 praecipue Majo, locis altioribus ad Junium usque. 

 Plantam typicam in Fuertaventura quoque ad vul- 

 cani exstincti Caldera negra pedem legimus. In 

 Canaria Magna ita copiosissime crescit, ut ad fur- 

 nos calefaciendos frutices inserviant. 



113. Salvia triloba, L. fil., Suppl. p. 88. 

 Frequenter colitur in hortis canariensibus et 



in eorum proximitate hinc inde subspontanea oc- 

 currit. Iisdem usis, quam S. officinalis, L. in 

 Germania, adhibetur. 



114. Viera in ineclito suo ^Diccionario de 

 historia natural de las Canarias tf duas Sal viae 

 species botanicis, ut videtur, incognitas narrat: 

 altera ^Salvia salvaje que se cria en los Campos 

 de Tijarafe en la Palma y parece la Salvia 

 Etiopis de Linneo u (?): folia magna, crassa, ova- 

 lia, sublanuginosa, inferiora longe petiolata di- 

 cuntur, ej usque flores cinnamomei Ion 

 formare, auarum calvces valde lanuginosi 



gas 



spicas 

 5 spi- 

 nas in circuitu gerunt bracteisque aristatis cingun- 

 tur; altera item palmensis n Salvia salve" vocatur, 

 altitudinem trium palmarum attingit foliaque ha- 

 bet parva et flores longe spicatas. 



115. S. pseudo-co ccinea, DC. 



HAB. culta et subspontanea in ambulacro pu- 

 blico la Alameda urbis Palmarum in Canaria 

 Magna. Prope Funchal, Maderae caput, hinc 

 inde eodem modo 



HI, 



occurrit. 

 116. Lamium incisum, Willd., Sp. pi. 



p. 89. Lamium hybridum, VilL, Delph. I, 

 251. 



1 1 VB. in Teneriffae arvis prope Matanzas. 



it. 1855. No. 902.) 





(Bourg. PL eanar. exs. sec. 





— 



