Praecedenti evidenter affinis, sed dislinctus caulibus elongatis fru- 
licosis, valde lignosis, foliolis angustioribus longioribus obtusis, pe- 
dunculis elongatis, calycis indumento, elc. insuper iisdem locis enatus 
serius floret; a caeteris affinibus jam foliolorum numero parvo, flori- 
busque magnis facile dignoscendus. 
. E besi lignosa, interdum digitum fere crassa, brevi, prodeunt 
caules lignosi crassitie pennae anserinae, vel tenuiores cortice griseo 
rimoso tecti, tortuosi ramosi, fasciculos foliorum breves gerentes, 
ramos annotinos rectos, interdum semipedales, incanos emittentes. Folia 
fasciculorum subsessilia, uni- trifoliolata, foliolis brevioribus obtusis, 
basi altenuatis, saepe complicatis; ramealia petiolata, petiolo 2 — 10 
lineas longo, basi stipulis brevibus ovalis acutis, extus canis, inlus 
viridibus, adpressis, et ima basi petiolo adnatis fulto. Foliola vel in 
ipso apice terna, vel ternato- pinnata, vel quina, tribus superioribus 
plerumque approximatis, ut plurimum 6 lineas longa, rarius ad lineas 
10 usque elongata, basi cuneato -attenuata, ad summum sesquilineam 
lata, utrinque pilis bipartitis adpressis incana, obtusa. Pedunculi cum 
floribus circiter tripollicares, incani, intermixtis in parte florigera ab- 
breviata pilis nigris. Flores, (ex schedula) caerulescentes, plerumque 
quini, horizontales, fere pollicares. —Bracteae extus nigro - villosae, 
intus glabratae, basi 13$ lin. latae, parum longiores. Calyx cylindricus 
iubo 7 lineas longo dentibus lanceolato- linearibus 2 lin. longis rectis, 
pilis albis mollibus patulis vel subretrorsis, densis, sericeo - villosus, 
intermixlis pilis nigris brevioribus; dentes extus nigro- pilosi, intus 
albo -sericeo - villosi. — Vexillum pollicare, plicatum, sursum arcuatum, 
marginibus replicatis, lamina explicata late obovato- orbiculari, vix 
retusa, 6 lineas lata. — Alae aequilongae, ungue tenui 8 lin. longo, 
lamina obovata, brevissime auriculata, integerrima, superne fere tres 
lineas lata. Carina parum brevior aculiuscula. Stamina generis. Ova- 
rium videtur biloculare, ovula plus quam viginti gerens, stylo glabro 
incurvo superatum. Fructus desunt. 
360. Astragalus Turczaninowii Kar. et l&ir. Enum. 
song. Nr. 275. 
HAB. Hiüufig in der Sandwüste Kara- kum gegen den 
Aralsee 2. Juli 1841 (specimina perpauca foliolis fere 
omnino orbata, fructibus. plerisque delapsis). Im Sande 
