tuuronderzoeker eene nieuwe gelegenheid zou aanbieden om de verwantífchappen en den voortgang van de 
zich tot Bloemen ontwikkelende deelen der Planten nader te kunnen naarfporen. 
De paarsgewijze, als in het kruis ftaande, gefteelde, efen Bladen hebben eene hartvormige ovaale ge 
daante (e), die in eene punt toeloopt, van boven fchoon en aangenaam en van onder grijs groen van: 
kleur (4), en leveren met de over dezelven zwevende Bloemtrosfen een ftrelend gezigt op. Derzelver weeftel 
ìs vrij digt, en dient de Spaanfche Vliegen zo wel als de Ligusterrups tot voedfel, 
De vruchten worden in O&ober rijp 9 als wanneer zij openbarsten , wordende derzelver langwerpig, vlak 
gedrukt , met een’ bruinen doorfchijnenden rand omringd Zaad (f°) daarna door den wind verfpreid; uit dien 
hoofde moet ook het Zaad in September, bevorens hetzelve volkomen droog is, ter voortplanting ver= 
en worden. ek 
_De Sijring groeit in den mini ftaat op ieder” grond; het weligst op Leem met Zand gemengd. De 
veeltakkige kruipende wortelen fchieten verfcheiden Stammen van 12 a eo voeten hoogte en 6 duimen dike 
dé. Zelfs in de digtfte fchaduwe var Boomen tiert deeze Heester, het best die met witte Bloemen, díe 
echter in de fchaduw zelden bloeit, De paarsroode foort op de ae ingeënt geeft eene tot afwisfe- 
mee uitftekende Bizarrerie, 
De geelgroene Knoppen C 2) onderfcheiden ín den Winter de witbloemige {oort van de blaauwe en Red 
de (@), welken roodbruin en de laatfte veel grooter zijn. Deze onderfcheidingskentekenen zijn ten tijde: 
der verplanting van veel belang, om de regelmatige fchakering te kunnen i in acht nemen. 
De Takken van het voorgaande jaar eiadigen meestal met twee Bloeifemknoppen3 echter komen ’er ook 
eenige tegenover elkander ftaande aan de zijden der Takken ten voorfchijn (gh). Altijd zitten zij aan ‘het 
boveneinde der Takken; 3 zij zijn dik, vierkantig, ovaalfpits , en verbergen onder hunne gefchaliede fchub- 
ben het Bloemtrosje. Aan hunner bafis liggen tegenover elkander, onder een meer breed dan lang fchub= 
je, de kiemen der aanftaande Bloeitakken verborgen, die bij hunne ontwikkeling de volwasfen Bloem het 
zanzien geven alsof zij uit dezelven ware voortgekomen. Daarentegen heeft de Natuur de kleine afgeronde 
Bladknoppen aan het benedenfle gedeelte der Takken tegenoverftaande gehecht. De Täkken, welken uit dezen” 
voortkomen, krijgen erst na het tweede jaar Bloentiragende Knoppen, 
Niet alleen in onze Zomerplantfoenen geniet deze Heester eene vóórkeur, maar ook in onze Bloemister ze 
zijn bekleedt zi cene voornaame plaats, vermits zij , in eene gematigde trekkas in potten geplant, de {choon- 
fte Bloemen geeft, onder welken de verfcheidenheden voornamelijk uitmunten. Wijders kan men bij de 
eerstbeginnende vorst in de maand November en later derzelver Takken aflnijden , en in een warm vertrek, 
zan het zonlicht in het water zetten, als wanneer dezen, offchoon geen geheel volkomen, echter maar hes 
“Wifoen dee fchoone Bloemen zullen dragen, 
nes ES 
