tonen. Van alle Bloemen der Koenoeljeheesters „ hebben dezen de grootfte Bloembiaden, die lancetvormig, 
van binnen wit en vóór de ontwikkeling van buiten geelgroen zijn. Haare witte Meeldraadjes hebben gecle 
Meelknopjes. De groene knodsvormige Stijl is door een op het Vruchtbeginfel zittend geel Honigvaatje om- 
vangen. 
De aanvanglijk groene, naderhand zwarte met de uïtgedroogde Kelk genavelde Vruchten of Beziën , wor- 
den in den Herfst rijp. Zij bevatten een groenächtig, fmaakloos, olijächtig fap, een hartvormig, geelächtig 
geftreept Zaad (d), en blijven tot in het Voorjaar aan de Takken hangen. Uitdeze Vruchten kan men het 
zesde gedeelte van hun gewigt, brandbaare Olij persfen: 
De Bladen zijn eivormig, toegepunt, geheel ‚ fomwijten is de ränd golvende, aan wederzijden zijn zij 
zagthairig, op de benedenvlakte met fchuinfche verheven ribben bedekt en de punt iets teruggebogen , 
rustende op gladde van boven gefleufde Bladfteelen (€). 
De tegenoverftaande Takken ftaan rechtop. Gedurende den Winter komen de Blad- en Bloemknoppen, 
ten aanzien van hunne gedaante , plaatfing en richting „ ten vollen met den witten, Kornoeljeboom overéén; 
De jonge Takken zijn bloedrood Cf)» met witte Hairen bezet, en alleen op die zijde , die in de fchaduwe 
ftaat, en groengeel is , zijn zij met glanzend roode punten bezaaid3 dezen veranderen aan de andere Takken 
in langwerpige » grijze wratten, en bedekken de Schors zodanig, dat de glanzend roode kleur op flechts _ 
weinig plaatfen doorfchijnt (2). | 
De bekende verfcheidenheid met geel gevlakte Bladen 03) heeft dezelfde hoedanigheden als de witte Kor- 
noeljefoort , en wordt door inënting op de Moederfoort voortgeteeld. Men kweekt deze foort door Zaad en 
Wortelfpruiten , zonder moeite voort, Dikwijls gefnoeid wordende , kunnen de Heggen onder de fchaduwe 
van hooge Boomen vrij wel voortduren, en men wast alleenlijk te En ‚ dat zij gen sigs aan vochtig | 
heid hebben. 5 | | Ee 
