De afftaande Takken, welken zich ten gêlijken tijde met den Bloemtuil oren. doen vermoeden 
dat deze aan het einde en tus{chen dezelven ftaande Bloemtuil uit dezelven is voortgekomen. 
Fijne zijdeächtige Hairen bedekken de oppervlakte der eivormige tegenoverftaande Bladen (@). De bee 
nedenvlakte der korte Bladfteelen is roestkleurig (4), echter ziet men dikwijls deze kleur flechts aan de 
Bladribben, en enkel bij fommigen aan de Bladfteeien, op ‘het einde van den Zomer. De Inboorlingen 
van Noord- Amerika mengen de gedroogde Bladen onder hunnen Tábák. 
De zwartpaarskleurige jonge Takken (%) zijn aan hunnen oorfprong met langwerpig dunne wratten 
bezaaid, die bij de ouder Takken grooter worden en eindelijk geheel inéénlopen. Een roestkleurig dons 
bedekt en befchermt tegen de Vorst niet-alleen het bovenfte einde „der jonge Scheuten, dat niet uitge 
groeit fchijnt (#), maar ook de éenbladige van boven : ‘gefpouwen knopbedekking, die de ovaalpuntige 
tegenoverftaande ongefteelde Takknoppen bevat. a Reen zijd aan deze Heester, die de flrengtte 
koude Rn niet aanwezig. 
