nn renate 
on dn te ee 
. 
CE RSE Eri ER REK 
Vie Clasfe. PF Rang. 
Evonymus Europzus. 
Europisch Paapenhout. 
Der gemeine Spindelbaum. 
Le Fufain des Bois. 
The Common Spindle- tree. 
EVONYMUS EUROPZUS, floribus plerisgue tetrandris, pedunculis compresfis multifloris fligmatibus 
Jubulatis , foliis glabris. 
EUROPISCH PAAPENHOUT, meê de meeste bloemen in vieren gedeeld, en ongefteelde bladen. 
Dit Paapenhout groeit meestal in het gematigd gedeelte van Europa, en men kan, dewijl het zeer 
welig wil groeijen, telkens op een’ voor houtgewas gefchikten grond gisfen 5 in onze Republiek ‘tiert het 
op verfcheiden plaatfen zeer wèl, en heeft, volgens De GoORTER, verfcheiden naamen, als ab, ei 
tuts, Paapenhoed, Kardinaalsmuts ’ enz. | Ë 
De Zuropifche Paapenhoutboom wordt, als men hem, nog jong zijnde, van zijne benedenfte Takkex 
beroofd, 18, ja wel eens 28 voeten hoog, en van 4, tot 8 duimen dik. De veele, uitgebreide Takken 
vormen eene vrij regelmatige kroon, die, met het fchoone groen der Bladen, en met de roozenroode , ia 
het Najaar rijp wordende vruchten ‘verfierd „ een uitmuntend fchoon gezigt geeft ; evenwel. is dit niet op 
alle plaatfen zo; want op fteenachtige , drooge , of al te vochtige Sf gronden is deze anders zo. fchoone eene 
onaanzienlyke Heester, Deze, Selk mede de wrattige Paapenhoutboom. (die hierna befefireverr zal worden.) 
behoort onder de vroeg groenende Gewasfen 3 beiden evenwel worden , kort na het groen worden » 
‘een prooi van zekere in een gemeenfchappelijk weeffel huisvestende Rups , (Phal. Evonymella sLINN.) die 
niet alleen de Bladen havent, maar ook de geheele plant met haar weeflel overtrekt, zo men niet oogen= 
bliklijk na het ontdekken van dit weeffel alle de jonge Rupfen verdelgt. 
De Bloemen zijn onaanzienlijk „ en komen in de maand Maij ten voorfchijn, uit de benedenfte Bladhoeker 
der nieuw gefchoten Loten, of ook uit de Bloeiknopppen van die Loten, welken uit de Takken van het voor 
gaande jaar voortgekomen ziju: zij zitten op een’ langen gemeenfchaplijken Bloemfteel, welke zich weder in 
twee of drie Takken verdeelt ; elk dier Takken draagt meestal drie Bloemen , die aan den Bafii der Bloem 
fleeltjens twee draadvormige kleine Dekhlaadjens hebben (aa.).- De voortdurende Bloembedekking is 
groen » vier- enkel vijffpletigs de afgeronde infnijdingen uitgebreid „ en, wanneer het vruchtbeginfel mee 
anne 
Dd 
