Het ware overtollig iets tot roem vân de fchoonheid der Bloempracht te zeggen, die op het eerfte gezigt 
„den Befchouwer verrukt, en het Genks met recht eene der eerfte plaatfen onder onze bloeïjende Heesters 
aanwijst. 
Ten zelfden tijde dat de arne Roozelaar zijne hoogere Bloempracht ontvouwt, bloeit ook deze 
‘laager geftamde Heester. Ë 
In het Jaatst van Mai of het begin van Junö ontvouwen zich de fchoone hoogroode, ongelijke, nedergebo« 
gen Trechterbloemen ‚ wier twee benedenfte Bloembladen fmaller dan de overigen zijn , in korte eenvouwdige 
f Tuiltrosfen aan het einde der jonge Takken gegaêrd (a). De Bloemkroon, de Bloemfteelen (B), Kelk en 
Vruchtbeginfel Cé d), de nieuw ontvouwen Bladen (e f) zijn aan weêrskanten met geele , doorzigtige , 
vlakke, ronde Kliertjes bezaaid; zodra ondertusfchen de Bladen hunne volkomenheid bereikt hebben, vere 
dwijnen deze Klieren van de oppervlakte en veranderen op de benedenvlakte in roestkleurige Schubben (2) 
welken deze vlakte bedekken er aan dezelven een roestkleurig aanzien, zowel als de bijnaam, geven. 
| Tig. h vertoond dusdanig fchubbig Blad vergroot. 
De Bladen zn overigens glad en ovaal. De Bloemknoppen zijn aan et: einde der Takken ín n groote 
gelgfoene en bruine Schubben gerold; de Schors der Stengen is ten halven grijs en bruin. Somwijlen, 
echter zeldzaam, vindt men verfcheidenheden met witte Bloemen. 
Men wil dat het nuttigen van deze Heester voor de Lastdieren dodelijk is „ maar dat integendeel de 
freeuwhoenders (Tesrao Lagopus) de uitgepikte groote RS als een aangenaam wintervoedfel 
“gretig verteren - hd bonte Rmanidh- W Ee di 
- 
