Bloeitakken afgeneden worden en dus geen bloeifem kunnen dragen. Men moet dierhalven om deze 
reden bedacht zijn dat, ingeval men in het eene jaar de Heester haare gedaante gegeven heeft, hair 
in het volgende jaar niet te fnoeijen hebbe, en dan eerst zal het gewas welig bloeijen. 
De fchoone witte Bloemen groeijen: aan het einde der. jonge Scheuten van hetzelfde Jaar, zijnde br 
de zomerbloemen met de zon omgerold. In de hoeken der bovenaan ftaande Bladen ftaan twee kort- 
‘gefleelde Bloemen (a a). Tusfchen dezen fpruit de jonge Bloeitak, die boven van één tot vier paar 
tegen elkander overftaande Bloemen draagt, en met eene enkele eindigt (5). Tedere Bloem heeft aan 
den grond van haaren Bloemfteel, een fmal Dekblaadje “(c) het welk , even als de jonge Luooten, met 
ftijve korte hairen bezet is. De Kelk is in vier ovaalfpitfe infnijdingen gedeeld {d) en de Dloem 
vierbladigz is de Kelk vijfdelig, dan ís de Bloem ook vijfbladig, het geen meestal bij de jonge Bloe- 
men plaats heeft. De bloem is veelvouwdig dubbel, of liever twee- of drievouwdig. De Stijl naar, 
evenredigheid vier= of vijfdelig, en bij de Vrucht tot in den grond des Kelks gefpouwen. Dezelfde 
evenredigheid heeft de vier- of vijfhokkige Vruchtkapfel (e ©) 3 ieder hokje bevat veele kleine Zaa- 
den DD die echter zelden rijp worden en ter voortplanting ongefchikt zijn, en waartoe men zich met 
goed gevolg van Afleggers, Stekken en de veelvouwdige Wortelfpruiten bedient. 
De Stam wordt zes voeten hoog, met tegenoverftaande Takken en Bladen; de laatften zijn ovaal 
langwerpig „ getand, toegepunt, glad en kortgefteeld (£). | | 
‚ De Schors van den Stam is aschgrijs, die der jonge Takken roodbruin (5). De Takken en Steng 
zijn zeer knoppig, hol en vol merg. 
