dis naar het getal der Stijlen ewen zo veel lederachtigesllokken. hebben en jn elk derzelven twee bfuine - 
glanzige Zaaden bevatten (dJ), die met de kromme punt naar den Vruchtfteel gekeerd zijn, Deze on 
middelijk na de rijpwording gezaaid, kiemen in het Voorjaar, en geven binnen drie Jaaren verplantbaare 
Stammetjes- van drie tot vier voeten hoogte „waartegen de op den Haagappelboom gepropten van zes tot 
tien voeten hoog worden. 
De ovaal lancetfpiefe of lancetswijze Bladen ftaan op korte gootvormige Bladfteeien, jong aan de be= 
nedenvlakte gewold. uitgegroeid op beide vlakten glad en de rand fijn gekarteld (e). - De tanden der- 
kartelingen zijn, even als-die van de middenrib, op de hovenvlakte met langwerpige , ongefteelde, jong 
doorfchijnende naderhand gekleurde klieren bêzet. 
De jongfté Looten zijn in den Winter door-eene geelbruine met geele vlakken bezette’ Schil omvangen, 
die aan de ouder Takken grijs en aan het oude Hout zwartachtig en iets fcheurig is. De Bloemknoppen 
zijn aan de bovenfte, de Bladknoppen aan de benedenfte deelen der jongfte f:heuten ingevoegd; de cerfte 
zijn langwerpig rond, met-de- punt-naar het Hout gebogen (f) en grooter dan: de Bladknoppen. Beide 
zijn met paarsroode van binnen gladde, aan den rand “met langwerpige Klieren voorziene Schubben 
bedekt 
Van het witte taaije Hout kân men geen” voordeel trekken, vermits hetzelve niet dik is. - De Beziën 
blijven, zo zij van de vogels niet opgegeten worden , lang in den Winter hangen. 
Van deze foort kent men verfcheiden varieteiten; als*eene met-groote breede Bladenven zwarte Vruch- 
ten (c) en eene andere met geelachtige witte Vrachten. … 
Ld 
H 
é 
Î 
É 
ï 
Á 
