aan de" binnenzijde met het “Zaad veréénigd. ‘De wermillioenroode Vruchten (5. 5) worden in ‘de 
maand September rijp, en bevatten in eene meelachtige zelfftandigheid vijf ovaalrond hoekige hard. 
Gchiïlige Zaaden (c), die van binnenin den Kelk uitfteken en ter voortplanting zeer gefchikt zijn, zo 
zij voorts in den Herfst gezaaid worden. 
De Takken zijn zwak en buigzaam, en veèreifchen onderfteuning, zo zij niet aan paalen gehecht 
worden. De jongfte looten eindigen in eeh’ ftekel, die in het volgende jaar, wanneer de aan dezelve 
ftaande Knop zich tot een takje ontwikkeld heeft, zich voordoet als aan deszelfs zijde voortgekomen 
te zijn (dd). De Bladen ftaan overhoeks op korte Bladfteelen, zijnde aan den rand fijn gekarteld Ce), 
‚maar welig groeijende getand ({), jong zagthairig, meer uitgegroeid digt en flerk gebaard, Zij vallen 
in den Winter niet af, maar memen later en bij felle vorst eene. zwartbruinachtige glanzende kleur aan. 
De voortplanting gefchied door het Zaad „ hetwelk gemakliĳjk kiemt. Jonge in de aarde- gebogen 
Takken, geven in het volgende jaar plantbaare Stammetjes; ook wortelen de ftekken zeer gaarne op 
eene vochtige ftandplaats in de fchaduwe. «Het Hoût is wit „ maar in vergelijking met andere foorten 
we: Het gevogelte, en vooral de Musfchen , zoeken de Vruchten flechts in den hoogften nood, 
„het geen deze Heester, bij toenemende vorst in winteftuinen al haar fiecraad doet behouden, 
