De bladen (d) zijn ovaal-lancetvormig, en hebben eene wederom gerolde rand, die ongelijk getand is3 
dezelven ftaan, op korte fleelen, afwisfclend aan de takken; welken eene ruime mergpijp hebben 
en in den Winter zijn zij wollig , even als de kleene knoppen; de takken en de oude ftammen worden 
alsdan ook met eenc bruine fchors bedekt ({). 
Als de wolbladige Spirea geplant wordt, moet men haar vooräl zóó plaatfen, dat zij voor de middag- 
zon befchermd is; wart als deeze en dergelijke Heesters aan de Zon blootgefteld zijn, en, in de laatfte 
dagen van den Winter, eenige uuren in den naamiddag het zonlicht genieten, groenen zij te vroeg; 
waarvan zij onmiddelijk bederven, als zij, naa een” warmen dag, eenigen vorst of koude nachten moeten 
doorftaan; ook verandert de fchoone, roode kleur zeer ligtlijk in eene onäangenaame, geele kleur, als dé 
Zon de bloem aanhoudend beftraalt. | 
De wolbladige Spirea moet {taande den bloeitijd , voornaamlijk in zomer-aanlagen gefteld worden „en kan 
het ingelen en verfraajen van fchaduwächtige plaatfen of Bosquets gebruikt worden. De Heesters 
en Planten, die deeze Spirea zouden kunnen vergezellen, worden bij verfcheidene andere gewâsfen opgege- 
ven; zoodat wij het onnodig achten dezelven hier te herhraalen. 
| Men kan deeze Heester door Stekken en Afleggers woordteelen. — Bij eene heete; goede Zomer geeft 
dezelve goed, en rijp zaad, en de, uit het zaad gekweekte Planten, worden veel fraajer en fterker, dan 
die, welken men door Afleggers of Uitloopers heeft voordgeteeld, 
En je 
Eel EN EE GE 
