Bloem zelve met haare eigenlijke kelk is ‚ vóór het opengaan „in tweehoekige bladen of omwindfelen gerold , welken 
voorts weder afvallen; maar de Bloem zelve is van eene driebladige Bloembedekking omringd , wier bladen hol 
en gedurende den bieetijd te rug gebogen zijn (d) , doch na verloop van dezen weder afvallen. Zes, zelden 
negen, witgroene, met rood en geel gemengde Bloembladen vormen de tulp- en klokvormige Bloem (@), en 
omvangen menigvuldige op den vruchtbodem zittende Meeldraadjes , welken aan hunne zijdelingfche lengte 
finale Meelknopjes dragen (f). De Bloemen ftaan enkel op de éénlingfche Scheuten. De menigvuldige vrucht- 
beginfelen rusten op een’ gemeenfehaplijken kegelvormigen Vruchtbodem , hebbende ftijllooze kogelvormige Mer- 
ken. De veele over elkander liggende lancetsgewijze vleugelen, waarmede de driehokkige Zaadbedekkingen 
eindigen, vormen kegelvormige Vruchten (eg). De bedekkingen, of gevleugelde, van onderen driehoekige 
Zaaden (%) van het bovenfte gedeelte der vrucht bevatten flechts één, maar de benedenfte twee kleine 
ovaale, famengedrukte, bultige Zaaden, 
De Bladen zijn zo wel aanzien hunner gedaante als ontwikkeling merkwaardig. Vóór hunne ontwikkeling 
zijn zij flakkenvormig naar binnen gerold, en van twee ovaale dekbladen omvangen, die ftraks na de ontwik=’ 
keling afvallen , zijnde de Bladfteel fpiraalsgewijze gerold , en elk blad tegen het dekblaadje van het andere ge= 
bogen. De driegeligte bladen zijn van boven licht 6) van onderen witgroen (#), zijnde van onderen ovaal, 
van boven als uitgefneden en afgeftompt „ hebbende in hun midden een’ zeer fijnen, naauwlijks zigtbaaren zag- 
ten ftekel. 
De menigvuldige ronde Telgen zijn grijsgroen, en de meeste Takken grijsbruin , die, zonder bladen , zeer 
veel. overéénkomst hebben dt de Takken der Elst. eri 
_ Hert Gebruik van het Hout komt tot dus verre bij onsin geen aanmerking 3 naardien het getal der Tulpenboomen 
zich flechts tot de Lusthoven bepaalt. Meer aandacht verdient de boom om vrijë Groepen op Grasplaatfen te 
verfieren , of dezelve als fchaduw gevende bosquetten te omfingelen. In zodanige plaatfing zijn de Bignonia 
cataulpa, Quercus rubra, Tilia americana en caroliniana, Platanus orientalis en.occidentalis ‚ deer 
rubrum en faccharinum; voorzeker boomen » die door eigen fehoonheid de zijne doen uitfteken ; doch zo hij 
enkel op eene Grasplaats geplant wordt, dan valt deszelfs hoogte en fchoón te meer in het oog. 
