telkens korter dan de overigen: aan den hoofdfteel zoowel als aan het bloemfteeltjen en de zijftengen zijn, op 
een ongelijken afftand , fmalle en afvallende ftoppeltjens. | 
Voords zijn de bloemen in fommige opzichten van gedaante als de Vingerhoed (Digitatis a. bh. b.), en 
hebben een aangenaamen geur: zij verfchillen van de andere foorten zoowel door de gemelde haare gedaante, 
als door haaren kelk, die in twee holle deelen gefpleeten is (c. ce.) : verder hebben zij flechts twee 
vruchtbaare meeldraadjens, en „ ten minften voor zoo veel ik heb kunnen waarneemen, allen evenlang , alzoo 
dat dees boom noch onder deeze Clasfe , noch onder dit Geflacht behoort te (taan, en de onervarene groote 
moeite heeft om hem onder die Clasfe en dat Geflacht te vinden. 
De kleur van de bloem is donker-witachtig , met blaauwe paarfche vlekken , en fchoone geele zijde- 
lingfche ftreepen voorzien, welken de aan den rand gegolfde bloemen Ca.) een fchoon aanzien geeven. Het 
langwerpig rond vruchtbeginfel, met een „boven de bloem uitfteekenden ftijl, verandert in een langen dunnen 
hauw (d), die veel gevleugeld zaad bevat: de bedoelde vleugelen eindigen in verlengde gefcheurde 
punten (e.). 
De bladen ftaan op lange fteclen, drie tegen elkander over: zij zijn langwerpig ; hebben een gladden rand 
‚en loopen fpits toe (f.)5 voords zijn zij zeer gevoelig, en worden ligtlijk door den wind befchadigd ; ook 
„Zijn zij van verfchillende grootte; men ontmoet er die een voet lang en breed zijn: van boven zijn zij helder 
ven fchoon groen (£.), en van onderen ehs groen (2). Eeen 
De hauwen worden in den herfst rijp, en moeten tot aan den vorst „ zonder dat zij bevriezen, aan den 
boom gelaten wordenz verder bewaart men het zaad in den hauw op eene luchtige plaats ; in *t voorjaar 
Beemt men tuit denzelven, en zaait het in ecnen befchaduwden grond, in gelijk wijde voorens en digt 
op-elkander; daarnaa bedekt men het metfijne aarde, ter hoogte van een’ vinger lang : aldra kiemt het : tegen 
‚ „den winter zija de planten wel een voet hoog: flaande de eerfte jaaren moeten zij, gelijk reeds gezegd is, 
tegen ‘de koude gedekt worden. | | 
De jonge takken hebben wijde mergpijpen (4), en kunnen ook in den winter gekend worden , naamlijk 
“aan de vooruitfteekende lidtekenen van de afgevallene bladen. 
De pracht der bloemen en het overheerglijk fchoone groen der bladen geeven den boom groote waarde voor 
zomer-plant{oenen, te meer daar hij in allen grond, zo dezelve maar niet te nat is „ wel wil groejen : het 
onaangenaame dat de bladen war laat ten voorfchijn komen, heeft dit gewas met meer anderen gemeen , 
‘en behoort, wegens deszelfs andere hoedanigheden, in geene aanmerking te komen. 
— De werplanting in ’tvoorjaar is zekerder dan die in den herfst gefchiede. 
; 5e 
