alvoorens zij rijp worden „en zulks heeft zelfs plaats bij die geenen , welke men in het noordelijk America voord- 
plan: „ het geen de reden ís dat men bijnaa nooit goed zaad van dezelven kan bekomen , alwaarom de woord. 
kweeking moet gefchieden door afleggers , of door zooging in een fpleet of fchors, als mede door het enten op 
ftammen van den Robinia pfeudo accacia: ftaat de heester ondertusfchen op een moerasachtigen grond, dan 
loopen zijne wortels zoodanig voord, dat men een genoegzaam aantal jonge planten van dezelven kan 
afncemen. 
De jonge ftamimetjens groejen, in het eerfte jaar, ongemeen {poedig, en bloejen echter bijna den geheelen 
zomer door; daarnaa groejen zij langzaamer , en bereiken gemeenlijk een hoogte van twaalf tot vijftien voeten 3 
offchooa zij in hun vaderland wel dertig voeten hoog worden. j 
Weligst groeit deeze heester in een goede , drooge ‚ met zand gemengde aarde; hij kan de ftrengfte koude 
verduurén 3 volgt echter eene zwaarc vorst op een voorjaarswarmte, dan hebben de jonge planten , zoo wel als 
de andere takken, veel te lijden; de eerstgemelden vorderen derhalven veelëer omtrent zulk een faifoen eene 
maatige bedekking, dan bij de ftrengfte koude, 
Het leevendig groen der bladen , en de menigvuldige prachtige bloemen , maaken deezen heester verkiesbaar 
boven alle plantfoenen: boschjens, van denzelven in digte groupeeringen , met eene afwisfeling van de gelijke 
tijdig bloejende Alpifthe Cytisfys , zouden op een verheven grasheuvel, door haagen enz. voor de noorde- 
winden befchermd , eene verrukkelijke vertooning geeven; te meer wanneer de pracht van deeze bloem zon 
derreuk, verlevendigd wierd door den reuk van fommige tusfchen beide geftelde vroege roozen „ of van de 
Calycanthus floridus , en Philadelphus coronarius: in zulk een boschjen de marmeren beeldtenis te zien van 
eene beminde Gade, onder de gedaante der Bloemgodinne, geplaatst op een laag postament ; in de fchaduw 
van den bastaart Accacia; de achtergrond van deezen bloejenden tempel geftofteerd met gelijkeijdie bloejende 
bloemen 5 de voorgrond verfierd met de WMorarda , de Hesperis tristis, en Matronalis, de enkelde en de dub- 
belde Jonguille ‚de Tacettas, witte Lelie en de gepluimde Anfelier, zoude ongetwijfeld zeer treffend 
weezen 5 verkoze men in deezen echter bloemen zonder-reuk „ zoo konde men zig voornaamlijk bedienen v van 
ie Ranunkels, de aoe de Jris ‚ de Peloniën enz. 
Dew het hout van deezen Robinia ongemeen broos, en dende tegen de ftormwinden niet Hanh ies 
moet men de takken zorgvuldig aanbinden; of - men kan hem in kleine tuinen „ als fpalier , „ tegen een weste 
lijken muur uitbreiden, 
. , B 
